**"Kürt Sorunu ‘Hayır’ Diyerek Çözülmez”**

 Kürt Sorunu ‘Hayır’ Diyerek Çözülmez”

PKK’nın yaptığı son açıklamayla “Çerçeve Yasa” fiilen boşa düştü.

Zaten başından beri bu yasanın gerçek anlamda bir çözüm yasası olmadığı ortadaydı. Asıl sorun ise yasaya karşı çıkanların, meseleyi demokratikleşme ve Kürt halkının hakları üzerinden tartışmaması.

Özellikle Yeni Parti çevresindeki itirazlara bakıldığında tartışma, “Bu yasa Kürt halkına ne sunuyor?”, “Demokratikleşmenin önünü açıyor mu?” soruları üzerinden değil; daha çok ulusalcı reflekslerle yürütülüyor:

“Terör örgütüyle pazarlık yapılmaz.” “PKK Kürt halkını temsil edemez.”

Peki, somut gerçeklik nedir?

Bugün Kürt toplumunda karşılığı olan siyasal güçler kimlerdir? Ulusalcı partiler mi? Elbette değil. Kürt seçmenin önemli bir bölümünü temsil eden siyasal yapı DEM Parti’dir; diğer büyük siyasal aktör ise AKP’dir. Hoşumuza gitse de gitmese de siyaset, gerçekliğin üzerinden yapılır.

Bir başka öneri de şu: “Referanduma gidelim, halka soralım.”

Peki halka daha önce de sorulmadı mı? 2010 referandumunun sonuçlarından bugün memnun muyuz?

Daha temel soru şudur: Temel hak ve özgürlükler çoğunluğun oyuna bırakılabilir mi? Eğer her temel hakkı referandumla belirleyeceksek, o zaman 2010 referandumunun mantığını da baştan kabul etmiş oluruz.

Asıl konuşmamız gereken bunlar değil mi?

Kırk yıldır süren Kürt sorununu nasıl çözeceğiz?
Silahların yeniden ortaya çıkmayacağı siyasal ve toplumsal düzeni nasıl kuracağız?
Demokratik hakları nasıl güvence altına alacağız?

“Referanduma götürelim” diyorsunuz.

Peki referandumda halka hangi çözümü önereceksiniz?

Çünkü yalnızca “hayır” demek, yalnızca PKK’yı tarif etmek ya da yalnızca “vatan” demek bir çözüm programı değildir.

Türkiye’nin ihtiyacı, sorunu erteleyen yeni bir güvenlik siyaseti değil; silahı gereksiz kılacak demokratik, siyasal ve toplumsal bir çözüm programıdır.


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

**"Bilgi Çağında Cesaretin Çöküşü"**

 **"Bilgi Çağında Cesaretin Çöküşü"** İnsanlığın tarihine şöyle geriye doğru dönüp baktığımızda bir zamanlar insanlar mağaralarda yaşardı. Sonra mağaradan çıktı. Sonra köyler kurdu. Sonra şehirler. İhtiyaçları artıkça  fabrikalar, üniversiteler, laboratuvarlar, uzay istasyonları… Zaman içinde insanlık atomu parçaladı, aya gitti, yapay zekayı  üretti, saniyeler içinde kıtaları birbirine bağladı. Ama bütün bu büyük ilerlemelerin ortasında başka bir şey oldu.  İnsan, bilim ve teknolojide ilerlerken kendi içine çekildi. Bugün elimizde tarihin en gelişmiş teknolojisi var. Ama belki de tarihin en yalnız yaşayan insanı ile karşı karşıyayız maalesef.  Çünkü bilim ve teknoloji insanın araçlarını geliştirir, insanın ruhunu, ahlakını, cesaretini, dayanışma duygusunu otomatik olarak geliştirmez.Hatta bazen tam tersini yapar. Bunun için başka bir şeye ihtiyaç vardır. Gelişirken kendi ürettiği sistemin kölesi, yabancısı oldu. Bir taraftan bilim üretti, bir taraftan köleliğini...
Devamı

**"Türkiye Solunun Bitmeyen 19 Mayıs Tartışması"**

 **"Türkiye Solunun Bitmeyen 19 Mayıs Tartışması"** Bugün 19 Mayıs. Ve sosyal medyada yine her yıl tekrarlanan o bitmeyen kavga. Bir tarafta, 1. Paylaşım Savaşı sonrası işgal altındaki bir ülkenin Anadolu’da ayağa kalkışını, Cumhuriyetin ve antiemperyalist kurtuluş mücadelesinin başlangıcını görenler var. Cumhuriyetçiler, Kemalistler, yurtseverler için 19 Mayıs, teslimiyete karşı verilen tarihsel bir cevaptır. Diğer tarafta ise Rum sürgünlerinin, Pontos trajedisinin ve devamında Trabzon’da katledilen Mustafa Suphi ve yoldaşlarına uzanan karanlık sürecin başlangıcını hatırlayanlar var. İşte yıllardır aynı kavga burada dönüp duruyor. Aynı cümleler, aynı öfkeler, aynı saflaşmalar. Oysa komünistler artık bu kısır döngünün dışına çıkmak zorundadır. Tarihi birbirine karşı sallanan bir sopa gibi değil, halkların acıları ve mücadeleleriyle birlikte anlamak zorundayız. Türkiye’de komünist hareketin önündeki temel sorunlardan biri, geçmişin bütün tarihsel yaralarını bugünün dar hizip k...
Devamı

**"Entelektüel Sefalet ve Nefretin Sınıfsal Dili"**

 "Kılıç artığı” tartışması bir kişinin değil, bu ülkede inkarla beslenen ırkçı dilin ve onu üreten sınıfsal-entelektüel düzenin iflasıdır. **"Entelektüel Sefalet ve Nefretin Sınıfsal Dili"** Mine Kırıkkanat sahneden “siz kazandınız” diyerek çekildi. Ama bu bir geri çekilme değil; üstenci bir dilin, hesap vermeden alan terk etme biçimidir. Üstelik giderken bile o ulusalcı dili, o dışlayıcı tonu terk etmeden.  Önce vur, sonra özür dile. Ardından “bilmiyordum” de. Bu bir “aydın” tavrı değildir. “Kılıç artığı” yazarken ne dediğini bilmiyor olabilir mi? Ya da Mahirler için “bok yoluna gittiler” derken kullandığı dilin ne anlama geldiğini gerçekten bilmiyor muydu? Hayır. Sorun bilgisizlik değil. Sorun zihniyettir. Bu dil, yalnızca bir kelime seçimi değildir. Bu dil, bir halkın mücadelesini değersizleştiren, bir inancı aşağılayan, bir tarihi yok sayan üstten bakışın dilidir. “Bok yolu” dediği şey, bu ülkenin devrimci birikimi, sosyalist mücadele geleneği ve bir halkın kurtuluş ...
Devamı