**"Fenerci ve Deniz"**

 **"Fenerci ve Deniz"**


Bir zamanlar küçük bir sahil kasabasında fenerci yaşarmış. Her gece denizi aydınlatırmış. Gemiler onun ışığıyla yolunu bulur, fırtınada yolunu kaybetmez, güvenle yol alırmış. 


Ama Fenerci yaptığı işin ne deniz ne de yol gösterdiği gemiler tarafından takdir edilmediğine, bir teşekkür bile almadığına üzülürmüş. Ama yine de işini hiç aksatmazmış. 


Yine böyle bir akşamda sessizce gemilere yol gösterip, denizi aydınlatırken , deniz birden sessizliğini bozmuş, ona demiş ki: "Fenerci, biliyor musun? sensiz yapamıyorum. Sen olmayınca karanlıkta kalıyorum."


Fenerci bu söze çok sevinmiş, çok mutlu olmuş. "Demek ki önemliyim" demiş. Ve ondan sonra her gece daha çok çalışmış, hiç uyumamış. Rüzgar essin, yağmur yağsın, hasta olsun... feneri hiç söndürmemiş.


Ama gelin görün ki bir gece fenerci yorulmuş. Sadece 1 saatçik uyuyakalmış. Uyandığında korkuyla feneri yakmış. Paniklemiş, ona güvenenleri zorda mı bırakmış diye çok üzülmüş. "Bir gemi battı mı acaba? Benim yüzümden mi?" diye üzüntüden titremiş.


Ertesi gün yaşlı bir kaptan gelmiş kasabaya. Hemen sahilde bir küçük çay ocağında çay içerken  kaptan yanına sessizce yanındaki sandalyeye oturmuş sessizce. 


Fenerciye dönmüş ve demiş ki: "Evlat, senin ışığın çok kıymetli. Ama unutma: Deniz sadece senin fenerinle aydınlanmıyor. Ay da var, yıldızlar da var. Fırtına dinince deniz kendi yolunu da bulur. Sen söndüğünde dünya bitmiyor. Ama sen sönersen, bir daha hiç kimseye ışık tutamazsın."


Fenerci o günden sonra her gece feneri yakmaya devam etmiş. Ama artık huzurla daha fazla uyumuş. Bazen hasta olunca arkadaşına devretmiş. Ve biliyor musunuz? Fener uykudayken bile hiç dönmemiş ve hiçbir gemi batmamış.


Işığınızı koruyun ve kimseden eksik etmeyin. Uyusanız da ay var, yıldızlar var. Ve unutmayın ışık olmaya niyetiniz varsa o ışık yokluğunuzda bile aydınlatmaya devam eder.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

**"Bilgi Çağında Cesaretin Çöküşü"**

 **"Bilgi Çağında Cesaretin Çöküşü"** İnsanlığın tarihine şöyle geriye doğru dönüp baktığımızda bir zamanlar insanlar mağaralarda yaşardı. Sonra mağaradan çıktı. Sonra köyler kurdu. Sonra şehirler. İhtiyaçları artıkça  fabrikalar, üniversiteler, laboratuvarlar, uzay istasyonları… Zaman içinde insanlık atomu parçaladı, aya gitti, yapay zekayı  üretti, saniyeler içinde kıtaları birbirine bağladı. Ama bütün bu büyük ilerlemelerin ortasında başka bir şey oldu.  İnsan, bilim ve teknolojide ilerlerken kendi içine çekildi. Bugün elimizde tarihin en gelişmiş teknolojisi var. Ama belki de tarihin en yalnız yaşayan insanı ile karşı karşıyayız maalesef.  Çünkü bilim ve teknoloji insanın araçlarını geliştirir, insanın ruhunu, ahlakını, cesaretini, dayanışma duygusunu otomatik olarak geliştirmez.Hatta bazen tam tersini yapar. Bunun için başka bir şeye ihtiyaç vardır. Gelişirken kendi ürettiği sistemin kölesi, yabancısı oldu. Bir taraftan bilim üretti, bir taraftan köleliğini...
Devamı

**"Türkiye Solunun Bitmeyen 19 Mayıs Tartışması"**

 **"Türkiye Solunun Bitmeyen 19 Mayıs Tartışması"** Bugün 19 Mayıs. Ve sosyal medyada yine her yıl tekrarlanan o bitmeyen kavga. Bir tarafta, 1. Paylaşım Savaşı sonrası işgal altındaki bir ülkenin Anadolu’da ayağa kalkışını, Cumhuriyetin ve antiemperyalist kurtuluş mücadelesinin başlangıcını görenler var. Cumhuriyetçiler, Kemalistler, yurtseverler için 19 Mayıs, teslimiyete karşı verilen tarihsel bir cevaptır. Diğer tarafta ise Rum sürgünlerinin, Pontos trajedisinin ve devamında Trabzon’da katledilen Mustafa Suphi ve yoldaşlarına uzanan karanlık sürecin başlangıcını hatırlayanlar var. İşte yıllardır aynı kavga burada dönüp duruyor. Aynı cümleler, aynı öfkeler, aynı saflaşmalar. Oysa komünistler artık bu kısır döngünün dışına çıkmak zorundadır. Tarihi birbirine karşı sallanan bir sopa gibi değil, halkların acıları ve mücadeleleriyle birlikte anlamak zorundayız. Türkiye’de komünist hareketin önündeki temel sorunlardan biri, geçmişin bütün tarihsel yaralarını bugünün dar hizip k...
Devamı

**"Entelektüel Sefalet ve Nefretin Sınıfsal Dili"**

 "Kılıç artığı” tartışması bir kişinin değil, bu ülkede inkarla beslenen ırkçı dilin ve onu üreten sınıfsal-entelektüel düzenin iflasıdır. **"Entelektüel Sefalet ve Nefretin Sınıfsal Dili"** Mine Kırıkkanat sahneden “siz kazandınız” diyerek çekildi. Ama bu bir geri çekilme değil; üstenci bir dilin, hesap vermeden alan terk etme biçimidir. Üstelik giderken bile o ulusalcı dili, o dışlayıcı tonu terk etmeden.  Önce vur, sonra özür dile. Ardından “bilmiyordum” de. Bu bir “aydın” tavrı değildir. “Kılıç artığı” yazarken ne dediğini bilmiyor olabilir mi? Ya da Mahirler için “bok yoluna gittiler” derken kullandığı dilin ne anlama geldiğini gerçekten bilmiyor muydu? Hayır. Sorun bilgisizlik değil. Sorun zihniyettir. Bu dil, yalnızca bir kelime seçimi değildir. Bu dil, bir halkın mücadelesini değersizleştiren, bir inancı aşağılayan, bir tarihi yok sayan üstten bakışın dilidir. “Bok yolu” dediği şey, bu ülkenin devrimci birikimi, sosyalist mücadele geleneği ve bir halkın kurtuluş ...
Devamı