**'Zehra Nine’nin Ardından: Akbelen’in Çığlığı"**

 **'Zehra Nine’nin Ardından: Akbelen’in Çığlığı"**


Bir yaşam savaşçısını daha mücadele ettiği toprağının bağrına gönderdik. O bir simge olmuştu hepimiz için, sermayeye karşı gösterdiği direniş ile umutlarımızı yükseltmişti.


Akbelen Ormanı’nın kalbine düşen bir fotoğraf vardı: Yaşlı bir kadın, ince kollarıyla devasa bir ağaca sarılmış… O kadın Zehra Nine’ydi. Şimdi o eller toprağa kavuştu, ama ardında bir halkın onurunu, bir sınıfın çığlığını bırakarak.


Muğla’nın Milas’ında köylülerin yıllardır süren direnişi, yalnızca birkaç ağacı kurtarmak mücadelesi değildi.


 Sermayenin kâr hırsına karşı yaşam alanlarını, zeytinliklerini, derelerini, çocuklarının geleceğini savunan köylünün “yeter artık” haykırışıydı. 


YK Enerji’ye tahsis edilmek istenen orman, aslında bir köyün geçim kaynağı, nefesi, hayat damarıydı.


Zehra Nine bu mücadelenin simgesi oldu. Onun ağaca sarılışı, romantik bir sevda değil, sınıfsal bir çığlıktı. 


Çünkü sermaye ormanı keserken, köylünün ekmeğini de, işçinin geleceğini de, halkın yaşam alanını da kesiyordu.


 “Bu ağaç benim evim” sözleri, emeğin ve doğanın aynı bedende buluştuğu bir haykırış olarak tarihe geçti.


Bugün Zehra Nine aramızda değil. Ama onun hatırası, Akbelen’in dallarında, her zeytin yaprağında, direnişin türkülerinde yaşamaya devam ediyor.


 Biz biliyoruz ki, köylünün toprağına, işçinin emeğine, halkın geleceğine göz diken sermayeye karşı verilecek mücadele, ancak bu türden direnişlerle büyüyecek.


Zehra Nine’nin ardından bize düşen, onun bıraktığı mirası büyütmek. Ormanları, yaşam alanlarını savunmak; kâr uğruna doğayı ve insanı yok eden düzene karşı işçi sınıfının safında saf tutmak.


Çünkü Zehra Nine yalnızca bir köylü kadın değildi. O, bu toprağın onuruydu. Ve o onur, bize mücadele azmi olarak kaldı.


Şimdi çok sevdiği ormanlarının içinde toprakla buluştu. Toprak onu koynuna aldı. Rahat uyu Zehra Nine. Mücadelene düştüğün yerden devam edeceğiz. Sana söz . Bu kavgayı büyüteceğiz.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

**"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"**

 **"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"** İki gün önce sabaha karşı Aksa Enerji işçileri güne işten atıldıklarını öğrenerek başladı. Ama nasıl bir atılma? SGK kayıtlarına kod 46 ile – yani “hırsızlık” suçlamasıyla.  Evet, patron bu işçileri hırsızlıkla suçladı. Üstelik bu işçiler bir yıl kadar önce kendi gelecekleri için, düşük ücretlerine ve güvencesiz çalışma koşullarına karşı direnmişlerdi.  Rize, Trabzon ve Giresun’daki enerji emekçileri, patronun kurduğu sahte sendikal duvarları yıkarak kendi sendikalarını, Bağımsız Enerji İşçileri Sendikası’nı kurmuş; örgütlenmiş; greve çıkmışlardı.  O grev sayesinde şirket ücretlerde düzenlemeye gitmek zorunda kalmış, iş güvenliğinde bazı geri adımlar atmıştı. Ama sınıf mücadelesi öyle bir şeydir ki patronlar hiçbir şeyi unutmaz, hele hele kaybettiklerini asla affetmezler.  O grev, o kazanım, o birlik duygusu Kazancı Holding’in kalbinde bir ukte gibi kalmış olacak ki, bir yıl sonra intikam soğuk bir sabah...
Devamı

**“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”**

 **“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”** Bir adam… Adını vermeyeceğim. Çünkü onun adı bir kişi değil, bir zihniyet. Bir kadına bağırıyor. Yetmiyor, yüzüne tokat atıyor sertçe, bir tehdit gibi. Topluluğun ortasında. Ve en acısı? Bu kişi kendini sosyalist olarak tanımlıyor. Bütün mücadele alanlarında öne çıkıyor. Eşitlik nutukları atan, sokakta pankart taşıyan biri. Ama evde, ya da sokakta, bir kadının sesini bastırmak için sesini yükselten biri. Bize bu mu kaldı yoldaşlar? Marksist olmak, bir metin ezberlemek değil; Özgürlükçü olmak demektir. Ve en ağır tutsaklık zinciri, kadının her gün maruz kaldığı görünmez prangalardır. Kadınları ezen sistem sadece kapitalizm değil; Onu doğuran ve besleyen ataerkil tahakkümün ta kendisidir. Bir erkek, ister sağcı ister solcu olsun; kadına şiddet uyguladığında egemenin suretini taşır. Sen hangi bildiriyi imzalamışsın, hangi yürüyüşe katılmışsın, önemsizdir. Kadına tokat atan el, sınıf kardeşliğini de, eşitliği de, halkın onurunu da p...
Devamı

**"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"**

 **"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"** 41 işçi... Sadece rakam değil bu. Bir yıldan uzun süredir örgütlenme mücadelesi veren, alın terinin hakkını isteyen, hayatlarını bir elektrik direğinde, bir trafoda, bazen canları pahasına çalışarak geçiren 41 insan... Şimdi hepsi, bir kalemde Kod 46 ile fişlendi. Yani devletin resmi kaydında “ahlaksız”, “hırsız”, “yüz kızartıcı” ilan edildiler. Ve o insanlar… Ulaştıkları her kapıda “destek” istediler. Kimi sustu, kimi kafasını çevirdi. Ama bir kişi konuştu. AKP Rize İl Başkanı Yılmaz Katmer:  “Sizin için dua ederim.” Ey Katmer, O dua senin çocuklarının karnını doyuruyor mu? Dua ile mi girdin sen o koltuğa? Dua ile mi alınıyor elektrik faturası, dua ile mi ödüyorsun özel okul taksidini, araba kredini, market harcamanı? Ama işçiye gelince: “Ben dua ederim.” Bu ülkede artık yoksula dua, zengine vergi affı düşüyor. Bu ülkede artık işçiye sabır, patrona teşvik düşüyor. Rize’de ,Trabzon'da ,Artvin'de ,Giresun'da yaşananları herk...
Devamı