**" Kapitalizmin Çocukluk Masalı"**

 **" Kapitalizmin Çocukluk Masalı"**


Okullar açıldı, zil çaldı, defterler açıldı. Fakat sınıflardan yükselen ses yalnızca çocukların kahkahası değil; velilerin banka şubelerinden yükselen inilti.


 Enflasyonun çok üzerinde yapılan özel okul zamları, orta sınıfın kemiklerini çatırdatıyor. Ama Milli Eğitim Bakanı Yusuf Tekin’in dediğine göre, mesele basit: “Özel okul tercih, zorunluluk değil.” Ne kadar rahat! Kapitalizmin şanlı icadı: her şey tercih. 


Açlık da tercih, işsizlik de tercih, çocukların eğitimden mahrum kalması da tercih.


Bugün bir veli çocuğunu 1,5 milyon liraya okutabiliyor, bir diğeri aynı okulun kapısından içeri bakamıyor. 


Bakanın bakışı net: “Bu sizin tercihiniz.” Sanki asgari ücretle çalışan baba her sabah kahvesini içerken “Bugün tercihim çocuğumu devlet okuluna göndermek olsun” diye karar veriyor. 


Oysa bu, tercihten çok, sınıfsal zorunluluk. Kapitalizmin kara tahtasında yazan denklem hep aynı: Paran varsa eğitim, paran yoksa kader.


Bir de işin “bağış” adı altında zorunlu hale getirilen kayıt paraları var. Hani parasız eğitim anayasal hak ya? İşte o hak, müdür odasında, çocuğun gözleri önünde, zarfa gizlenmiş banknotlarla yerle bir oluyor. 


Devlet okuluna kayıt yaptırmak için “gönüllü bağış” zorunlu. Yani parasız eğitimin masalı bile, özel okul reklam afişlerinden daha pahalı.


Düşünün: Aynı sırada oturan iki çocuk… Biri hafta sonu tenis kursundan, yaz tatilinde Londra dil okulundan bahsediyor. Diğeri babasının borçtan icra takibiyle uğraşmasını anlatıyor. 


Kapitalizmin yarattığı uçurum, tahtaya yazılmış matematik sorularından daha belirgin. Eğitim sistemimiz, eşitsizliği ortadan kaldırmak için değil, üretmek için çalışıyor. Çocuklara öğretilen ilk ders de şu: “Herkes eşit doğar ama eşit okumaz.”


Sayın Bakan diyor ki: “Özel okul bir tercih.” Çok doğru. Kapitalizm de aslında bir tercih. Ama bu tercih, işçi sınıfının değil, burjuvazinin tercihi oldu. 


Bugün milyonluk okullara çocuklarını gönderebilenler, yalnızca o tercih hakkını saklı tutanlardır. Geri kalanlar içinse tercih yok: yalnızca katlanmak var.


Ve biz, hâlâ şunu haykırıyoruz:

Parasız, bilimsel, eşit ve laik eğitim haktır. Kapitalizmin tercihi değil, halkın hakkı!

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

**"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"**

 **"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"** İki gün önce sabaha karşı Aksa Enerji işçileri güne işten atıldıklarını öğrenerek başladı. Ama nasıl bir atılma? SGK kayıtlarına kod 46 ile – yani “hırsızlık” suçlamasıyla.  Evet, patron bu işçileri hırsızlıkla suçladı. Üstelik bu işçiler bir yıl kadar önce kendi gelecekleri için, düşük ücretlerine ve güvencesiz çalışma koşullarına karşı direnmişlerdi.  Rize, Trabzon ve Giresun’daki enerji emekçileri, patronun kurduğu sahte sendikal duvarları yıkarak kendi sendikalarını, Bağımsız Enerji İşçileri Sendikası’nı kurmuş; örgütlenmiş; greve çıkmışlardı.  O grev sayesinde şirket ücretlerde düzenlemeye gitmek zorunda kalmış, iş güvenliğinde bazı geri adımlar atmıştı. Ama sınıf mücadelesi öyle bir şeydir ki patronlar hiçbir şeyi unutmaz, hele hele kaybettiklerini asla affetmezler.  O grev, o kazanım, o birlik duygusu Kazancı Holding’in kalbinde bir ukte gibi kalmış olacak ki, bir yıl sonra intikam soğuk bir sabah...
Devamı

**“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”**

 **“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”** Bir adam… Adını vermeyeceğim. Çünkü onun adı bir kişi değil, bir zihniyet. Bir kadına bağırıyor. Yetmiyor, yüzüne tokat atıyor sertçe, bir tehdit gibi. Topluluğun ortasında. Ve en acısı? Bu kişi kendini sosyalist olarak tanımlıyor. Bütün mücadele alanlarında öne çıkıyor. Eşitlik nutukları atan, sokakta pankart taşıyan biri. Ama evde, ya da sokakta, bir kadının sesini bastırmak için sesini yükselten biri. Bize bu mu kaldı yoldaşlar? Marksist olmak, bir metin ezberlemek değil; Özgürlükçü olmak demektir. Ve en ağır tutsaklık zinciri, kadının her gün maruz kaldığı görünmez prangalardır. Kadınları ezen sistem sadece kapitalizm değil; Onu doğuran ve besleyen ataerkil tahakkümün ta kendisidir. Bir erkek, ister sağcı ister solcu olsun; kadına şiddet uyguladığında egemenin suretini taşır. Sen hangi bildiriyi imzalamışsın, hangi yürüyüşe katılmışsın, önemsizdir. Kadına tokat atan el, sınıf kardeşliğini de, eşitliği de, halkın onurunu da p...
Devamı

**"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"**

 **"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"** 41 işçi... Sadece rakam değil bu. Bir yıldan uzun süredir örgütlenme mücadelesi veren, alın terinin hakkını isteyen, hayatlarını bir elektrik direğinde, bir trafoda, bazen canları pahasına çalışarak geçiren 41 insan... Şimdi hepsi, bir kalemde Kod 46 ile fişlendi. Yani devletin resmi kaydında “ahlaksız”, “hırsız”, “yüz kızartıcı” ilan edildiler. Ve o insanlar… Ulaştıkları her kapıda “destek” istediler. Kimi sustu, kimi kafasını çevirdi. Ama bir kişi konuştu. AKP Rize İl Başkanı Yılmaz Katmer:  “Sizin için dua ederim.” Ey Katmer, O dua senin çocuklarının karnını doyuruyor mu? Dua ile mi girdin sen o koltuğa? Dua ile mi alınıyor elektrik faturası, dua ile mi ödüyorsun özel okul taksidini, araba kredini, market harcamanı? Ama işçiye gelince: “Ben dua ederim.” Bu ülkede artık yoksula dua, zengine vergi affı düşüyor. Bu ülkede artık işçiye sabır, patrona teşvik düşüyor. Rize’de ,Trabzon'da ,Artvin'de ,Giresun'da yaşananları herk...
Devamı