**'Her Şey Sınıfsaldır"**

 **'Her Şey Sınıfsaldır"**


Sınıf diyoruz her sözümüze başlarken biz sosyalistler. Bütün sorunların temelinde bu olguyu belirterek açıklamaya çalışıyoruz. Gerçekten her şey sınıfsal mıdır? 


Evet, “Her şey sınıfsaldır” sözü, bir slogan değil, hayatın ta kendisidir. Bu cümleyi okuyan, aslında sabah işe yetişmek için telaşla minibüse binen işçinin nefesini, geçim derdinde kıvranan memurun iç çekişini, akşam pazarda indirim kovalamaya çalışan kadının yorgun bakışını duymalıdır.


Bugün dünyayı belirleyen en çıplak gerçek, üretim ilişkileridir. Birileri üretir, birileri el koyar. Birileri alın terini satar, birileri onun üzerinden saraylar kurar. İnsanlık tarihi boyunca değişen yalnızca sahnedeki oyuncular, dekorlar ve kostümler oldu; fakat temel çatışma hep aynı kaldı: sermaye ile emek arasındaki o kadim, o yakıcı çelişki.


Kapitalizm denilen düzen, sadece fabrikada, maden ocağında, plazada değil; evlerimizin duvarlarında, sofralarımızda, rüyalarımızda bile hükmünü sürüyor. Çocuğun eğitim hakkından mahrum bırakılması, işçinin iş kazasında ölmesi, köylünün ürününü tüccara yok pahasına kaptırması, kadının emeğinin görünmez kılınması… Hepsi bu düzenin eseri. Hepsi sınıfsal.


“Her şey sınıfsaldır” dediğinde, sosyalist bir temenniyi dile getirmiş olmuyorsun; sadece çıplak gerçeği haykırıyorsun. Bu, insanlığın içine düştüğü uçurumun fotoğrafıdır. Ve aynı zamanda, o uçurumun kıyısında direnen, hayata tutunan, geleceği örgütleyen ellerin çağrısıdır.


Çünkü sınıfsallığı görmek, gerçeği görmek demektir. Gerçeği görmek ise, değiştirme cesareti vermek. Dünya böyle gelmiş, böyle gitmez. Kapitalizmin sisi dağıtıldığında ardında beliren manzara, insanlığın sömürüsüz, adaletsiz, eşit bir geleceği olacaktır.


İşte bu yüzden söze başlarken "her şey sınıfsaldır" diyoruz. Ve bir gerçeği belirleyip öyle giriş yapıyoruz. Çünkü sermaye sahibi ile emeğin sahibinin arasında bir sömürü ilişkisi var. Emek sömürülmeden sermaye büyümüyor. 


Bu gerçeği gördüğümüzde bütün sorunlarımızı çözmüş olacağız. Daha yaşanılabilir, doğa ile barışık, insanlık ile barışık bir dünya kuracağız. 


“Elini nereye uzatsan sınıf çıkar; çünkü hayatın adı sınıf, gerçeğin adı emektir.”

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

**"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"**

 **"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"** İki gün önce sabaha karşı Aksa Enerji işçileri güne işten atıldıklarını öğrenerek başladı. Ama nasıl bir atılma? SGK kayıtlarına kod 46 ile – yani “hırsızlık” suçlamasıyla.  Evet, patron bu işçileri hırsızlıkla suçladı. Üstelik bu işçiler bir yıl kadar önce kendi gelecekleri için, düşük ücretlerine ve güvencesiz çalışma koşullarına karşı direnmişlerdi.  Rize, Trabzon ve Giresun’daki enerji emekçileri, patronun kurduğu sahte sendikal duvarları yıkarak kendi sendikalarını, Bağımsız Enerji İşçileri Sendikası’nı kurmuş; örgütlenmiş; greve çıkmışlardı.  O grev sayesinde şirket ücretlerde düzenlemeye gitmek zorunda kalmış, iş güvenliğinde bazı geri adımlar atmıştı. Ama sınıf mücadelesi öyle bir şeydir ki patronlar hiçbir şeyi unutmaz, hele hele kaybettiklerini asla affetmezler.  O grev, o kazanım, o birlik duygusu Kazancı Holding’in kalbinde bir ukte gibi kalmış olacak ki, bir yıl sonra intikam soğuk bir sabah...
Devamı

**“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”**

 **“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”** Bir adam… Adını vermeyeceğim. Çünkü onun adı bir kişi değil, bir zihniyet. Bir kadına bağırıyor. Yetmiyor, yüzüne tokat atıyor sertçe, bir tehdit gibi. Topluluğun ortasında. Ve en acısı? Bu kişi kendini sosyalist olarak tanımlıyor. Bütün mücadele alanlarında öne çıkıyor. Eşitlik nutukları atan, sokakta pankart taşıyan biri. Ama evde, ya da sokakta, bir kadının sesini bastırmak için sesini yükselten biri. Bize bu mu kaldı yoldaşlar? Marksist olmak, bir metin ezberlemek değil; Özgürlükçü olmak demektir. Ve en ağır tutsaklık zinciri, kadının her gün maruz kaldığı görünmez prangalardır. Kadınları ezen sistem sadece kapitalizm değil; Onu doğuran ve besleyen ataerkil tahakkümün ta kendisidir. Bir erkek, ister sağcı ister solcu olsun; kadına şiddet uyguladığında egemenin suretini taşır. Sen hangi bildiriyi imzalamışsın, hangi yürüyüşe katılmışsın, önemsizdir. Kadına tokat atan el, sınıf kardeşliğini de, eşitliği de, halkın onurunu da p...
Devamı

**"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"**

 **"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"** 41 işçi... Sadece rakam değil bu. Bir yıldan uzun süredir örgütlenme mücadelesi veren, alın terinin hakkını isteyen, hayatlarını bir elektrik direğinde, bir trafoda, bazen canları pahasına çalışarak geçiren 41 insan... Şimdi hepsi, bir kalemde Kod 46 ile fişlendi. Yani devletin resmi kaydında “ahlaksız”, “hırsız”, “yüz kızartıcı” ilan edildiler. Ve o insanlar… Ulaştıkları her kapıda “destek” istediler. Kimi sustu, kimi kafasını çevirdi. Ama bir kişi konuştu. AKP Rize İl Başkanı Yılmaz Katmer:  “Sizin için dua ederim.” Ey Katmer, O dua senin çocuklarının karnını doyuruyor mu? Dua ile mi girdin sen o koltuğa? Dua ile mi alınıyor elektrik faturası, dua ile mi ödüyorsun özel okul taksidini, araba kredini, market harcamanı? Ama işçiye gelince: “Ben dua ederim.” Bu ülkede artık yoksula dua, zengine vergi affı düşüyor. Bu ülkede artık işçiye sabır, patrona teşvik düşüyor. Rize’de ,Trabzon'da ,Artvin'de ,Giresun'da yaşananları herk...
Devamı