**"Benim Cennetim"**

 **"Benim Cennetim"**


Ben bir Marksistim. Sonra Leninist. Çünkü değiştirmek için bu fikirlere sahibim; altüst etmek için, üretim ilişkilerini işçilerin, yoksulların lehine çevirmek, üretim araçlarını tüm sınıfa vermek için.


 İnsanlığın mutlu yaşadığı, kadınların sadece kadın oldukları için ezilmedikleri, özgür oldukları bir dünya için. 


Çocukların gülüp oynadığı, gelecek korkusunun olmadığı, uçurtma uçurup istedikleri kadar dondurma yiyebilecekleri bir dünya için. 


Emeklilerin rahatça, keyifle yaşayabildikleri bir yaşam için. Özgür, eşit, adil bir dünya için, son nefesime kadar inatla mücadele edeceğim.


Çünkü benim cennetim bu.

Başka bir dünya beni mutlu etmez.

Ve bunun için savaşmamak da beni mutlu etmez.


Bu benim tercihim.

Ben bu savaşı seçtim.

Ve benim gibi inanan yoldaşlarım var: Kılkola, el ele, omuz omuza yürüyeceğiz.

Daha azına asla razı değilim.


Doğaya, tüm canlılara sahip çıkacağım; son nefesimde bile bir hayvanı severek ölmek, mutlulukların en büyüğü olur benim için.


Bir çocuğu sevmek… Ona mücadele dolu bir tarih, adil ve eşit bir dünya bırakmak.

Dünya üzerinde kalan son arzum bu.


Bir siperde, omuzdaşınla, yoldaşınla, düşmana inat türkü söylemek… Başka bir dünyanın mümkün olduğuna inanarak kavgaya tutuşmak düşmanla…

Bundan daha mutlu bir an olur mu?


Ben insanlık için var olmaya, onun için ölmeye razıyım.


Bu bir sınıf savaşıdır.


Daha da sıklaştırın artık safları.

Daha sert ve daha kararlı olun.

Göreceksiniz, olacak.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

**"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"**

 **"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"** İki gün önce sabaha karşı Aksa Enerji işçileri güne işten atıldıklarını öğrenerek başladı. Ama nasıl bir atılma? SGK kayıtlarına kod 46 ile – yani “hırsızlık” suçlamasıyla.  Evet, patron bu işçileri hırsızlıkla suçladı. Üstelik bu işçiler bir yıl kadar önce kendi gelecekleri için, düşük ücretlerine ve güvencesiz çalışma koşullarına karşı direnmişlerdi.  Rize, Trabzon ve Giresun’daki enerji emekçileri, patronun kurduğu sahte sendikal duvarları yıkarak kendi sendikalarını, Bağımsız Enerji İşçileri Sendikası’nı kurmuş; örgütlenmiş; greve çıkmışlardı.  O grev sayesinde şirket ücretlerde düzenlemeye gitmek zorunda kalmış, iş güvenliğinde bazı geri adımlar atmıştı. Ama sınıf mücadelesi öyle bir şeydir ki patronlar hiçbir şeyi unutmaz, hele hele kaybettiklerini asla affetmezler.  O grev, o kazanım, o birlik duygusu Kazancı Holding’in kalbinde bir ukte gibi kalmış olacak ki, bir yıl sonra intikam soğuk bir sabah...
Devamı

**“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”**

 **“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”** Bir adam… Adını vermeyeceğim. Çünkü onun adı bir kişi değil, bir zihniyet. Bir kadına bağırıyor. Yetmiyor, yüzüne tokat atıyor sertçe, bir tehdit gibi. Topluluğun ortasında. Ve en acısı? Bu kişi kendini sosyalist olarak tanımlıyor. Bütün mücadele alanlarında öne çıkıyor. Eşitlik nutukları atan, sokakta pankart taşıyan biri. Ama evde, ya da sokakta, bir kadının sesini bastırmak için sesini yükselten biri. Bize bu mu kaldı yoldaşlar? Marksist olmak, bir metin ezberlemek değil; Özgürlükçü olmak demektir. Ve en ağır tutsaklık zinciri, kadının her gün maruz kaldığı görünmez prangalardır. Kadınları ezen sistem sadece kapitalizm değil; Onu doğuran ve besleyen ataerkil tahakkümün ta kendisidir. Bir erkek, ister sağcı ister solcu olsun; kadına şiddet uyguladığında egemenin suretini taşır. Sen hangi bildiriyi imzalamışsın, hangi yürüyüşe katılmışsın, önemsizdir. Kadına tokat atan el, sınıf kardeşliğini de, eşitliği de, halkın onurunu da p...
Devamı

**"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"**

 **"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"** 41 işçi... Sadece rakam değil bu. Bir yıldan uzun süredir örgütlenme mücadelesi veren, alın terinin hakkını isteyen, hayatlarını bir elektrik direğinde, bir trafoda, bazen canları pahasına çalışarak geçiren 41 insan... Şimdi hepsi, bir kalemde Kod 46 ile fişlendi. Yani devletin resmi kaydında “ahlaksız”, “hırsız”, “yüz kızartıcı” ilan edildiler. Ve o insanlar… Ulaştıkları her kapıda “destek” istediler. Kimi sustu, kimi kafasını çevirdi. Ama bir kişi konuştu. AKP Rize İl Başkanı Yılmaz Katmer:  “Sizin için dua ederim.” Ey Katmer, O dua senin çocuklarının karnını doyuruyor mu? Dua ile mi girdin sen o koltuğa? Dua ile mi alınıyor elektrik faturası, dua ile mi ödüyorsun özel okul taksidini, araba kredini, market harcamanı? Ama işçiye gelince: “Ben dua ederim.” Bu ülkede artık yoksula dua, zengine vergi affı düşüyor. Bu ülkede artık işçiye sabır, patrona teşvik düşüyor. Rize’de ,Trabzon'da ,Artvin'de ,Giresun'da yaşananları herk...
Devamı