**“Fatsa’dan Bugüne: Terzi Fikri’nin İğnesi, Halkın İpliği”**

 **“Fatsa’dan Bugüne: Terzi Fikri’nin İğnesi, Halkın İpliği”**


Bir kasaba düşünün; yolları çamur, altyapısı çökmüş, halkı yoksul ama umudu diri. Ve bir adam… Elinde terzi makası değil artık; halkın iradesi var. Adı Fikri Sönmez. Bizim bildiğimiz adıyla: Terzi Fikri.


1979’da Fatsa halkı, kendini yönetmeye karar verdi. Seçtiği başkan ise onlara kulak veren değil, onlarla birlikte yürüyen biriydi. 


Fikri Sönmez, belediyeyi bir kurum değil, bir halk meclisi gibi gördü. Mahallelerde kurulan Halk Komiteleriyle karar alındı.


 Çamura batmış sokaklar halkın elleriyle temizlendi. Belediyenin hoparlörlerinden meclis toplantıları canlı yayımlandı. Herkesin sözü, herkesin hakkı oldu.


Bugün bu ülkenin dört bir yanında çamurlar yeniden birikti. Yoksulluk, adaletsizlik, talan… Ama bir farkla: Fikri Sönmez’in açtığı yolda yürüyenler hâlâ var.


 Belediyelerde, sendikalarda, mahalle

inisiyatiflerinde, kadın örgütlerinde. Ve biz biliyoruz ki bu halk yeniden kendi sözünü kurabilir, yeniden kendi kendini yönetebilir.


Fatsa modeli sadece geçmişin bir nostaljisi değil; bugünün emekçisine, işsizine, kadınına, gencine bir çağrıdır.


 Birleşik bir halk muhalefeti, adil ve katılımcı bir yönetim hayal değil, ihtiyaçtır. Terzi Fikri’nin halkla kurduğu ilişki, bugünün bölük pörçük muhalefetine yol göstermelidir.


Çünkü Fikri Sönmez bize şunu öğretti: Halkın örgütlü iradesiyle kurulan bir düzen, darbelere bile kafa tutar. Ve eğer bugün yeniden umut dikilecekse, o iğneyi yine halk tutacak.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

**"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"**

 **"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"** İki gün önce sabaha karşı Aksa Enerji işçileri güne işten atıldıklarını öğrenerek başladı. Ama nasıl bir atılma? SGK kayıtlarına kod 46 ile – yani “hırsızlık” suçlamasıyla.  Evet, patron bu işçileri hırsızlıkla suçladı. Üstelik bu işçiler bir yıl kadar önce kendi gelecekleri için, düşük ücretlerine ve güvencesiz çalışma koşullarına karşı direnmişlerdi.  Rize, Trabzon ve Giresun’daki enerji emekçileri, patronun kurduğu sahte sendikal duvarları yıkarak kendi sendikalarını, Bağımsız Enerji İşçileri Sendikası’nı kurmuş; örgütlenmiş; greve çıkmışlardı.  O grev sayesinde şirket ücretlerde düzenlemeye gitmek zorunda kalmış, iş güvenliğinde bazı geri adımlar atmıştı. Ama sınıf mücadelesi öyle bir şeydir ki patronlar hiçbir şeyi unutmaz, hele hele kaybettiklerini asla affetmezler.  O grev, o kazanım, o birlik duygusu Kazancı Holding’in kalbinde bir ukte gibi kalmış olacak ki, bir yıl sonra intikam soğuk bir sabah...
Devamı

**“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”**

 **“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”** Bir adam… Adını vermeyeceğim. Çünkü onun adı bir kişi değil, bir zihniyet. Bir kadına bağırıyor. Yetmiyor, yüzüne tokat atıyor sertçe, bir tehdit gibi. Topluluğun ortasında. Ve en acısı? Bu kişi kendini sosyalist olarak tanımlıyor. Bütün mücadele alanlarında öne çıkıyor. Eşitlik nutukları atan, sokakta pankart taşıyan biri. Ama evde, ya da sokakta, bir kadının sesini bastırmak için sesini yükselten biri. Bize bu mu kaldı yoldaşlar? Marksist olmak, bir metin ezberlemek değil; Özgürlükçü olmak demektir. Ve en ağır tutsaklık zinciri, kadının her gün maruz kaldığı görünmez prangalardır. Kadınları ezen sistem sadece kapitalizm değil; Onu doğuran ve besleyen ataerkil tahakkümün ta kendisidir. Bir erkek, ister sağcı ister solcu olsun; kadına şiddet uyguladığında egemenin suretini taşır. Sen hangi bildiriyi imzalamışsın, hangi yürüyüşe katılmışsın, önemsizdir. Kadına tokat atan el, sınıf kardeşliğini de, eşitliği de, halkın onurunu da p...
Devamı

**"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"**

 **"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"** 41 işçi... Sadece rakam değil bu. Bir yıldan uzun süredir örgütlenme mücadelesi veren, alın terinin hakkını isteyen, hayatlarını bir elektrik direğinde, bir trafoda, bazen canları pahasına çalışarak geçiren 41 insan... Şimdi hepsi, bir kalemde Kod 46 ile fişlendi. Yani devletin resmi kaydında “ahlaksız”, “hırsız”, “yüz kızartıcı” ilan edildiler. Ve o insanlar… Ulaştıkları her kapıda “destek” istediler. Kimi sustu, kimi kafasını çevirdi. Ama bir kişi konuştu. AKP Rize İl Başkanı Yılmaz Katmer:  “Sizin için dua ederim.” Ey Katmer, O dua senin çocuklarının karnını doyuruyor mu? Dua ile mi girdin sen o koltuğa? Dua ile mi alınıyor elektrik faturası, dua ile mi ödüyorsun özel okul taksidini, araba kredini, market harcamanı? Ama işçiye gelince: “Ben dua ederim.” Bu ülkede artık yoksula dua, zengine vergi affı düşüyor. Bu ülkede artık işçiye sabır, patrona teşvik düşüyor. Rize’de ,Trabzon'da ,Artvin'de ,Giresun'da yaşananları herk...
Devamı