**"Sırrı Süreyya' ya ... "**

 **"Sırrı Süreyya' ya ... "**


"En iyi bildiğin şeyi yap ve diren baba. Benim için değilse torunun için. Senin ona anlatacaklarını ben anlatamam. 


Elime yüzüme bulaştırırım. Gecenin bir yarısı ‘Mavra yapalım mı?’ diye mesaj at bana. Sen benden başka kaç kişinin daha babasısın, direnmek zorundasın.


 Ömrümün son gününe kadar tırnağının tekini incitenlere, gülümsemeni bile çok görenlere cehennem azabı yaşatmak için yaşayacağım ama yapamam senin gibi, elime yüzüme bulaştırırım. 


Ha gayret baba, hani canoyu bugün okuldan sen alacaktın. Babam duaya inanır, dua edin”


Ceren’in babasına bakışı, sadece bir kız çocuğunun babasına duyduğu sevgiyle açıklanamaz. O bakışta bir halkın yükü var, yılların yorgunluğu, suskun bırakılmışların sesi, gülüşlerin ardına saklanmış gözyaşları var. 


Ve ben, Ceren’in babasına duyduğu sevgiyi okurken, kendi içimde bir sızı, bir direniş  hissediyorum. Çünkü Sırrı Süreyya Önder, bir babadan fazlası…


O sadece bir evladın “baba” dediği adam değil;

o, kelimeleriyle yol açan, mavrasıyla umudu diri tutan, şiiriyle ağlatıp bir saniye sonra güldüren bir yürek.


Ceren'in sesinde yankılanan o ince hüzün, içimde derin bir boşluk bırakıyor. Çünkü bir evladın, bir halkın babasına böyle seslenmesi… bu dünyada az rastlanır.


“Ben senin kadar anlatamam ona,” diyor ya Ceren torunundan bahsederken… İşte orada kalbim düğümleniyor.


O an anlıyorsun; bu adam sadece baba değil, hafıza… Bu toprakların derdiyle dertlenen, zalimin karşısında gülerken bile isyanı unutmayan bir adam.


Sırrı Süreyya Önder, şimdi hastane yatağında belki sessiz ama biz onun sesini içimizde duymaya devam ediyoruz.


Kızının “Mavra yapalım mı baba?” diye fısıldadığı her cümlede, bir memleketin yaralı kahkahası var.

Ve biz, onun gibi olamayacağımızı bilsek de, elimiz yüzümüz bulaşsa da…

Onun bize öğrettiği gibi, umutla direnmek istiyoruz.


Kalk Sırrı...

Ceren’in, Can’ın, bu halkın sana hâlâ ihtiyacı var.

Senin mavran bile direnişti.


Şimdi o direnişi yaşatmak için değil, yaşamak için dön. Sadece kızının değil, bizim de kalbimizdesin.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

**"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"**

 **"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"** İki gün önce sabaha karşı Aksa Enerji işçileri güne işten atıldıklarını öğrenerek başladı. Ama nasıl bir atılma? SGK kayıtlarına kod 46 ile – yani “hırsızlık” suçlamasıyla.  Evet, patron bu işçileri hırsızlıkla suçladı. Üstelik bu işçiler bir yıl kadar önce kendi gelecekleri için, düşük ücretlerine ve güvencesiz çalışma koşullarına karşı direnmişlerdi.  Rize, Trabzon ve Giresun’daki enerji emekçileri, patronun kurduğu sahte sendikal duvarları yıkarak kendi sendikalarını, Bağımsız Enerji İşçileri Sendikası’nı kurmuş; örgütlenmiş; greve çıkmışlardı.  O grev sayesinde şirket ücretlerde düzenlemeye gitmek zorunda kalmış, iş güvenliğinde bazı geri adımlar atmıştı. Ama sınıf mücadelesi öyle bir şeydir ki patronlar hiçbir şeyi unutmaz, hele hele kaybettiklerini asla affetmezler.  O grev, o kazanım, o birlik duygusu Kazancı Holding’in kalbinde bir ukte gibi kalmış olacak ki, bir yıl sonra intikam soğuk bir sabah...
Devamı

**“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”**

 **“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”** Bir adam… Adını vermeyeceğim. Çünkü onun adı bir kişi değil, bir zihniyet. Bir kadına bağırıyor. Yetmiyor, yüzüne tokat atıyor sertçe, bir tehdit gibi. Topluluğun ortasında. Ve en acısı? Bu kişi kendini sosyalist olarak tanımlıyor. Bütün mücadele alanlarında öne çıkıyor. Eşitlik nutukları atan, sokakta pankart taşıyan biri. Ama evde, ya da sokakta, bir kadının sesini bastırmak için sesini yükselten biri. Bize bu mu kaldı yoldaşlar? Marksist olmak, bir metin ezberlemek değil; Özgürlükçü olmak demektir. Ve en ağır tutsaklık zinciri, kadının her gün maruz kaldığı görünmez prangalardır. Kadınları ezen sistem sadece kapitalizm değil; Onu doğuran ve besleyen ataerkil tahakkümün ta kendisidir. Bir erkek, ister sağcı ister solcu olsun; kadına şiddet uyguladığında egemenin suretini taşır. Sen hangi bildiriyi imzalamışsın, hangi yürüyüşe katılmışsın, önemsizdir. Kadına tokat atan el, sınıf kardeşliğini de, eşitliği de, halkın onurunu da p...
Devamı

**"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"**

 **"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"** 41 işçi... Sadece rakam değil bu. Bir yıldan uzun süredir örgütlenme mücadelesi veren, alın terinin hakkını isteyen, hayatlarını bir elektrik direğinde, bir trafoda, bazen canları pahasına çalışarak geçiren 41 insan... Şimdi hepsi, bir kalemde Kod 46 ile fişlendi. Yani devletin resmi kaydında “ahlaksız”, “hırsız”, “yüz kızartıcı” ilan edildiler. Ve o insanlar… Ulaştıkları her kapıda “destek” istediler. Kimi sustu, kimi kafasını çevirdi. Ama bir kişi konuştu. AKP Rize İl Başkanı Yılmaz Katmer:  “Sizin için dua ederim.” Ey Katmer, O dua senin çocuklarının karnını doyuruyor mu? Dua ile mi girdin sen o koltuğa? Dua ile mi alınıyor elektrik faturası, dua ile mi ödüyorsun özel okul taksidini, araba kredini, market harcamanı? Ama işçiye gelince: “Ben dua ederim.” Bu ülkede artık yoksula dua, zengine vergi affı düşüyor. Bu ülkede artık işçiye sabır, patrona teşvik düşüyor. Rize’de ,Trabzon'da ,Artvin'de ,Giresun'da yaşananları herk...
Devamı