Bize zafer gerek!

 **"Büyük Ekim Devrimi "**

                        Bize Zafer Gerek!

“Dün erkendi, yarın geç olacak , şimdi devrim zamanı yoldaşlar!"

107 yıl önce, Ekim ayının ayazında Rusya'nın halkları ayağa kalktı. Bugün hala  aynı ses yankılanıyor bütün dünyada ;  Açlığa, sömürüye, ihanete karşı…

Bize zafer gerek!

Ekim ayının o keskin, kan kırmızısı sabahında dünya yerinden oynadı. Yüzyıllardır zincire vurulmuş insanlık, Petrograd sokaklarında çizmelerin altında ezilen karda devrimin ateşini hissetti. 

“Bize zafer gerek!” diyen o ses , sadece Rusya’nın değil, insanlığın kalbinden yükselmişti.

Lenin, Smolny Enstitüsü’nün ( 18. yüzyılda aristokrat kız okulu iken, 1917’de Lenin ve Bolşeviklerin devrim karargahına dönüştürdüğü, Ekim Devrimi'nin fiilen yönetildiği bina) dar koridorlarında bir harita başında eğilmiş, bir elinde kalem, diğerinde yüzyılların öfkesi ile son planlarına bakıyordu. 

Troçki ise, devrimcilerin yorgun ama inanç dolu gözlerine bakarken şöyle demişti: “Biz tarihin gidişatını değiştirmeye geldik, yalnızca bir hükümeti değil, bir dünyayı devirmeye, değiştirmeye! "

O an, hiçbir tüfek sesi bir insanın yüreğindeki inancı susturamazdı.  O an, tarihin çarkları halkın ellerinde döndü.

Kışlık Saray’ın kapıları kırıldığında, insanlık tarihinin en soylu hayali ; eşitlik, kardeşlik, emek , kan, barut ve umutla yoğrularak yeniden doğdu.

Bugün hala aynı kavganın içindeyiz. Bizim için devam ediyor. 

Bize zafer gerek, çünkü aç çocuklar hala ekmek dileniyor. Çünkü fabrikalarda makineler hala insanın kalbini öğütüyor.

Çünkü toprak hala efendinin değil, köylünün olmalı.

Devrim, yalnızca geçmişin hatırası değil; geleceğin pusulasıdır bizim için. 

Bugün dünya yeniden aynı uçurumun kenarında.

Kapitalizm, bir vampir gibi halkların iliğini emiyor, doğayı talan ediyor, insanın ruhunu makineleştiriyor. 

Ama bir yerlerde, bir işçi çocuğu ellerini yumruk yapıyor, bir kadın, adaletin adıyla yürüyüşe hazırlanıyor,bir genç, “Yarın bizimdir!” diye haykırıyor.

Ekim, bizim için bir tarih değil, bir çağrıdır.

Bir milattır insanın kendini yeniden yaratma cesaretiyle. Lenin’in sesi hala kulaklarımızda yankılanıyor Smolny’den:

“Dün erkendi, yarın geç olacak  şimdi devrim zamanı!”

Yoldaşlar, bize acı değil zafer gerek. Yorgunluk değil, inanç gerek. Bugünün Petrograd’ı, dünyanın dört bir yanındaki sömürülenlerin yüreğindedir artık.

Ve her yürek bir barikattır.

Çünkü devrim ölmez, sadece şekil değiştirir.

Çünkü her kuşakta yeniden doğar o kızıl sabah:

Bir kadının çığlığında,bir işçinin terinde,

bir şairin şiirinde,bir yazarın kaleminde.

Ve biz, biz hala oradayız. Hala meydanlarda, hala mücadele alanlarında, hala işgal edilen vadilerimizde. Ellerimizde kızıl bir bayraklarımızla, 

dudaklarımızda aynı sözle :

“Bize zafer gerek!”

Bizi bu zafere taşıyacak olan Birleşik Emek Mücadelemizdir.  Ayrı durmak yok yoldaşlar. Alanlarda, fabrikalarda, sosyal platformlarda hep birlikte mücadeleye. 

Bize Ekimler gerek. Bize yeni bir zafer gerek.