**"Sarayın Korkusu, Halkın Gücü"**

 **"Sarayın Korkusu, Halkın Gücü"**


Anayasa Mahkemesinin kararlarını tanımayanlar, YSK 'nın kararlarını yerel mahkemelere bozdurma cüretini gösterip sonra televizyonlardan mahkeme kararlarına uyun diye yandaşları konuşturuyorlar. Ve ilginç olan "hukuk herkese lazım" diye söz söylüyorlar. 


Türkiye’nin üzerine çöken bu karanlık rejim, her geçen gün biraz daha çözülüyor. Derinleşen ekonomik kriz, işsizlik, açlık, güvencesizlik… Her biri, sarayın ihtişamlı perdelerinin arkasındaki çürümenin kanıtı. Ve artık halk da bunu görüyor. Çaresiz kalan iktidar, çözümü yine en iyi bildiği yerde buluyor: saldırıda.


Ama kime?

İşçilere, emekçilere, kadınlara, gençlere, Kürtlere… Ve düzenin sınırları içinde kalsa da hâlâ geniş kitlelerin umudu olan CHP’ye.


CHP İstanbul İl Başkanlığı önüne kurulan abluka, aslında yalnızca bir binaya değil, doğrudan toplumsal muhalefetin kalbine yönelmiş bir kuşatma girişimidir. İstanbul’da fiili olağanüstü hâl ilan ederek şehri polis barikatlarına boğmak, iktidarın en temel zaafını ifşa ediyor: korku!


Korkuyorlar çünkü İstanbul, halkın özgürlük iradesini, dayanışma kültürünü ve direniş potansiyelini temsil ediyor. İstanbul’u kaybetmenin, Türkiye’yi kaybetmek olduğunu biliyorlar.


Ama unutmasınlar: Korkularını gerçeğe dönüştürecek olan bizleriz.

İşçiler, alın teriyle hayatı üretenler, kadınlar sokaklarda özgürlük çığlığını yükseltenler, gençler geleceğini çalanlara karşı öfkesini büyütenler… Hep birlikte bu ölüm ve sömürü düzenini başlarına yıkacağız.


Hiçbir ablukayla, hiçbir polis barikatıyla, hiçbir gözdağıyla bu gerçeği engelleyemezler. Çünkü tarih, korkakların değil; direnenlerin, mücadele edenlerin ve hayal kurmaktan vazgeçmeyenlerin yanında yazılır.


Bugün İstanbul’u abluka altına alan iktidar, yarın kendi sarayında kuşatılacaktır. O sarayın duvarlarını çatlatacak olan, milyonların biriken öfkesi, örgütlü mücadelesi ve umut dolu elleridir.


Korkunun saltanatı biter.

İşçilerin cumhuriyeti başlar.


Ve unutmayalım: Bir zamanlar mecliste “Anayasaya aykırı ama evet diyeceğiz” diyerek HDP’li vekillerin dokunulmazlığını kaldıranlar, aslında bu baskı rejiminin önünü açtılar. 


Bugün aynı baskılar CHP’ye yöneliyor. Dün HDP’yi hedef alan saldırılara sessiz kalanlar, bugün aynı zincirin kendi ayaklarına vurulduğunu görüyor.


O yüzden çıkış yolu bellidir: yalnızca birleşik bir halk mücadelesi, işçilerin kendi iktidarı, kendi cumhuriyeti.


Başka yol yok. Kurtuluş bu mücadeleyi sınıfla buluştırmaktan geçer.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

**"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"**

 **"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"** İki gün önce sabaha karşı Aksa Enerji işçileri güne işten atıldıklarını öğrenerek başladı. Ama nasıl bir atılma? SGK kayıtlarına kod 46 ile – yani “hırsızlık” suçlamasıyla.  Evet, patron bu işçileri hırsızlıkla suçladı. Üstelik bu işçiler bir yıl kadar önce kendi gelecekleri için, düşük ücretlerine ve güvencesiz çalışma koşullarına karşı direnmişlerdi.  Rize, Trabzon ve Giresun’daki enerji emekçileri, patronun kurduğu sahte sendikal duvarları yıkarak kendi sendikalarını, Bağımsız Enerji İşçileri Sendikası’nı kurmuş; örgütlenmiş; greve çıkmışlardı.  O grev sayesinde şirket ücretlerde düzenlemeye gitmek zorunda kalmış, iş güvenliğinde bazı geri adımlar atmıştı. Ama sınıf mücadelesi öyle bir şeydir ki patronlar hiçbir şeyi unutmaz, hele hele kaybettiklerini asla affetmezler.  O grev, o kazanım, o birlik duygusu Kazancı Holding’in kalbinde bir ukte gibi kalmış olacak ki, bir yıl sonra intikam soğuk bir sabah...
Devamı

**“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”**

 **“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”** Bir adam… Adını vermeyeceğim. Çünkü onun adı bir kişi değil, bir zihniyet. Bir kadına bağırıyor. Yetmiyor, yüzüne tokat atıyor sertçe, bir tehdit gibi. Topluluğun ortasında. Ve en acısı? Bu kişi kendini sosyalist olarak tanımlıyor. Bütün mücadele alanlarında öne çıkıyor. Eşitlik nutukları atan, sokakta pankart taşıyan biri. Ama evde, ya da sokakta, bir kadının sesini bastırmak için sesini yükselten biri. Bize bu mu kaldı yoldaşlar? Marksist olmak, bir metin ezberlemek değil; Özgürlükçü olmak demektir. Ve en ağır tutsaklık zinciri, kadının her gün maruz kaldığı görünmez prangalardır. Kadınları ezen sistem sadece kapitalizm değil; Onu doğuran ve besleyen ataerkil tahakkümün ta kendisidir. Bir erkek, ister sağcı ister solcu olsun; kadına şiddet uyguladığında egemenin suretini taşır. Sen hangi bildiriyi imzalamışsın, hangi yürüyüşe katılmışsın, önemsizdir. Kadına tokat atan el, sınıf kardeşliğini de, eşitliği de, halkın onurunu da p...
Devamı

**"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"**

 **"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"** 41 işçi... Sadece rakam değil bu. Bir yıldan uzun süredir örgütlenme mücadelesi veren, alın terinin hakkını isteyen, hayatlarını bir elektrik direğinde, bir trafoda, bazen canları pahasına çalışarak geçiren 41 insan... Şimdi hepsi, bir kalemde Kod 46 ile fişlendi. Yani devletin resmi kaydında “ahlaksız”, “hırsız”, “yüz kızartıcı” ilan edildiler. Ve o insanlar… Ulaştıkları her kapıda “destek” istediler. Kimi sustu, kimi kafasını çevirdi. Ama bir kişi konuştu. AKP Rize İl Başkanı Yılmaz Katmer:  “Sizin için dua ederim.” Ey Katmer, O dua senin çocuklarının karnını doyuruyor mu? Dua ile mi girdin sen o koltuğa? Dua ile mi alınıyor elektrik faturası, dua ile mi ödüyorsun özel okul taksidini, araba kredini, market harcamanı? Ama işçiye gelince: “Ben dua ederim.” Bu ülkede artık yoksula dua, zengine vergi affı düşüyor. Bu ülkede artık işçiye sabır, patrona teşvik düşüyor. Rize’de ,Trabzon'da ,Artvin'de ,Giresun'da yaşananları herk...
Devamı