** “İşçilerin 10 Eylülü”**

 ** “İşçilerin 10 Eylülü”**

- Suphilerden Bugüne TKP 'ye Selam-


Bir ülkenin kaderi, kimi zaman tek bir tarihsel günün içine sığar.


Türkiye işçi sınıfı için bu gün, 10 Eylül 1920’dir. Bakü’de kurulan Türkiye Komünist Partisi, işgal altındaki Anadolu’da, emperyalizmin zincirleriyle boğuşan halkın bağrından, Mustafa Suphi ve yoldaşlarının iradesiyle doğdu. 


Bu kuruluş, yalnızca bir parti değil, aynı zamanda işçi sınıfının “kendi bağımsız siyasetini” kurma iradesinin ilanıdır.


O gün Anadolu halkı açlıkla, savaşla, işgalle boğuşuyordu. Bugün farklı mı?


Ekonomik kriz, hayat pahalılığı, asgari ücretin eriyişi, sendikasızlaştırma, polis ablukası… Yüzyıl geçti, ama emekçiler hala aynı zincirlerin yeni biçimleriyle kuşatılmış durumda.


Kadınlar çifte sömürünün ve şiddetin pençesinde. Gençlik, geleceksizliğin, işsizliğin, sınavların ve göç hayallerinin girdabında. 


Köylü, toprağını terk edip marketten pahalıya gıda almak zorunda bırakılmış. İşçi sınıfı, taşerona, güvencesizliğe, sarı sendikalara mahkûm edilmiş.


Tam da bu nedenle, 10 Eylül’ün sesi bugünde yankılanıyor:


“İşçi sınıfı kendi bağımsız yolunu kurmadan hiçbir kurtuluş gerçek olamaz.”


Bugün saray rejimi kendi bekası için saldırıyor. CHP İstanbul il binası önünde polis barikatı kuruyor, HDP’nin vekillerine dokunulmazlık pazarlıklarıyla tuzak kuruyor, işçilere grev yasaklarıyla zincir vuruyor. 


Çünkü korkuyorlar. Korktukları şey, işte bu geleneğin bugünde ete kemiğe bürünmesidir.


10 Eylül’ü selamlamak, nostaljik bir tarih töreni değildir. Bugün, direnen işçinin, kampüslerde ayakta duran öğrencinin, sokakta adalet arayan kadının, köyünde doğasını savunan köylünün sesinde yaşamaktadır.


Mustafa Suphi ve yoldaşlarının bıraktığı miras bize şunu haykırıyor:


“Örgütsüz öfke dağılır, örgütlü mücadele iktidara yürür.”


Bugün bizlere düşen, 1920’de Bakü’de kurulan o geleneği, bugünün fabrika kapılarında, üniversite amfilerinde, mahallelerde, tarlalarda yeniden kurmaktır.


10 Eylül, işçi sınıfının bağımsız siyasetidir.

10 Eylül, geçmiş değil gelecektir.

10 Eylül, bugün de yarın da bu topraklarda, yeniden ve yeniden doğacaktır.


Yaşasın 10 Eylül 1920 ! 

Yaşasın işçilerin cumhuriyeti!

Yaşasın sosyalizm!

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

**"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"**

 **"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"** İki gün önce sabaha karşı Aksa Enerji işçileri güne işten atıldıklarını öğrenerek başladı. Ama nasıl bir atılma? SGK kayıtlarına kod 46 ile – yani “hırsızlık” suçlamasıyla.  Evet, patron bu işçileri hırsızlıkla suçladı. Üstelik bu işçiler bir yıl kadar önce kendi gelecekleri için, düşük ücretlerine ve güvencesiz çalışma koşullarına karşı direnmişlerdi.  Rize, Trabzon ve Giresun’daki enerji emekçileri, patronun kurduğu sahte sendikal duvarları yıkarak kendi sendikalarını, Bağımsız Enerji İşçileri Sendikası’nı kurmuş; örgütlenmiş; greve çıkmışlardı.  O grev sayesinde şirket ücretlerde düzenlemeye gitmek zorunda kalmış, iş güvenliğinde bazı geri adımlar atmıştı. Ama sınıf mücadelesi öyle bir şeydir ki patronlar hiçbir şeyi unutmaz, hele hele kaybettiklerini asla affetmezler.  O grev, o kazanım, o birlik duygusu Kazancı Holding’in kalbinde bir ukte gibi kalmış olacak ki, bir yıl sonra intikam soğuk bir sabah...
Devamı

**“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”**

 **“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”** Bir adam… Adını vermeyeceğim. Çünkü onun adı bir kişi değil, bir zihniyet. Bir kadına bağırıyor. Yetmiyor, yüzüne tokat atıyor sertçe, bir tehdit gibi. Topluluğun ortasında. Ve en acısı? Bu kişi kendini sosyalist olarak tanımlıyor. Bütün mücadele alanlarında öne çıkıyor. Eşitlik nutukları atan, sokakta pankart taşıyan biri. Ama evde, ya da sokakta, bir kadının sesini bastırmak için sesini yükselten biri. Bize bu mu kaldı yoldaşlar? Marksist olmak, bir metin ezberlemek değil; Özgürlükçü olmak demektir. Ve en ağır tutsaklık zinciri, kadının her gün maruz kaldığı görünmez prangalardır. Kadınları ezen sistem sadece kapitalizm değil; Onu doğuran ve besleyen ataerkil tahakkümün ta kendisidir. Bir erkek, ister sağcı ister solcu olsun; kadına şiddet uyguladığında egemenin suretini taşır. Sen hangi bildiriyi imzalamışsın, hangi yürüyüşe katılmışsın, önemsizdir. Kadına tokat atan el, sınıf kardeşliğini de, eşitliği de, halkın onurunu da p...
Devamı

**"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"**

 **"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"** 41 işçi... Sadece rakam değil bu. Bir yıldan uzun süredir örgütlenme mücadelesi veren, alın terinin hakkını isteyen, hayatlarını bir elektrik direğinde, bir trafoda, bazen canları pahasına çalışarak geçiren 41 insan... Şimdi hepsi, bir kalemde Kod 46 ile fişlendi. Yani devletin resmi kaydında “ahlaksız”, “hırsız”, “yüz kızartıcı” ilan edildiler. Ve o insanlar… Ulaştıkları her kapıda “destek” istediler. Kimi sustu, kimi kafasını çevirdi. Ama bir kişi konuştu. AKP Rize İl Başkanı Yılmaz Katmer:  “Sizin için dua ederim.” Ey Katmer, O dua senin çocuklarının karnını doyuruyor mu? Dua ile mi girdin sen o koltuğa? Dua ile mi alınıyor elektrik faturası, dua ile mi ödüyorsun özel okul taksidini, araba kredini, market harcamanı? Ama işçiye gelince: “Ben dua ederim.” Bu ülkede artık yoksula dua, zengine vergi affı düşüyor. Bu ülkede artık işçiye sabır, patrona teşvik düşüyor. Rize’de ,Trabzon'da ,Artvin'de ,Giresun'da yaşananları herk...
Devamı