**"Devrimin Silahlı Gücü: Orduyu Kazanmak"**

 **"Devrimin Silahlı Gücü: Orduyu Kazanmak"**


Ekim Devrimi günlerini okurken Nisan- Temmuz arası Kerenski hükümetine karşı işçi, asker, yoksul köylü kalkışmalarını okurken Lenin'in değerlendirmeleri ve koşulların olgunlaşması konusunda uyarırken ordunun önemini vurgulaması önemli bir ayrıntıdır. 


Devrim yalnızca fabrikalarda, tarlalarda, sokaklarda değil, aynı zamanda kışlalarda da belirlenir. İşçi ve yoksul köylülerin üretimden gelen gücü elbette devrimin en muazzam ayağıdırr; ama orduyu yanına çekmeden bu güç, karşı devrimin süngüleri karşısında sıkışır.


1917 Temmuz’unda Rus işçileri ve askerleri ayaklandığında Lenin “zamansız” dedi. Çünkü kitlelerin öfkesi haklıydı, ama ordu bütünüyle Bolşeviklerin tarafına geçmemişti. 


Cephedeki yenilgiler hoşnutsuzluğu büyütmüştü, fakat hâlâ milyonlarca asker Kerenski hükümeti, Menşevik ve Sosyalist-Devrimcilerin etkisindeydi.


 Ordu içindeki bu parçalanmışlık, devrimi zafere taşımaya yetmedi; Geçici Hükümet saldırıya geçti, Bolşevikler geri çekilmek zorunda kaldı.


Lenin’in pratiği bize şunu öğretiyor: Devrim, yalnızca işçilerin üretimden gelen gücüyle değil, ordunun da kazanılmasıyla zafere yürür.


 Çünkü devlet, özünde, bir baskı aygıtıdır; ordusu ve polisiyle burjuvazinin kalkanıdır. Eğer bu kalkan parçalanmaz, ya da en azından tarafsız hale getirilmezse, en yiğit ayaklanma bile yenilgiyle sonuçlanabilir.


Ekim’e giden yolda Bolşevikler işte bu dersi çıkardı: Sovyetler içinde, cephedeki askerlerin desteğini büyüttüler, “ekmek, barış, toprak” şiarıyla ordunun yoksul tabakalarını kendi yanlarına çektiler. Ve ancak ordu içinde çoğunluk Bolşevikleştiğinde, devrim kesin zafere yürüyebildi.


Bugün için de ders apaçık: Silahlı güç devrime kazanılmadıkça, yalnızca üretimden gelen güce yaslanmak yetmez. Tarih, süngüleri karşısına alıp devrim kazanan bir sınıf tanımıyor.


Bir taraftan sınıfı devrime hazırlarken , bir taraftan da yoksul halkın çocuklarından oluşan orduyu da sınıftan yana taraf etmek zorundayız. 


Hele de bugün için. Çok güçlü orduların, silahlı güçlerin karşısına ya onun kadar güçlü halk milisleri oluşturmak ya da orduyu taraf yapmak zorunludur. 


Zaten devrimin nesnel şartlarında ordunun ayrışmaması da mümkün değildir. 


Karşı çıkanlar olacaktır. Ben sadece Lenin'in taktiği üzerinden Lenin'e bakarak yazdım. Eleştiriye elbette açıktır.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

**"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"**

 **"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"** İki gün önce sabaha karşı Aksa Enerji işçileri güne işten atıldıklarını öğrenerek başladı. Ama nasıl bir atılma? SGK kayıtlarına kod 46 ile – yani “hırsızlık” suçlamasıyla.  Evet, patron bu işçileri hırsızlıkla suçladı. Üstelik bu işçiler bir yıl kadar önce kendi gelecekleri için, düşük ücretlerine ve güvencesiz çalışma koşullarına karşı direnmişlerdi.  Rize, Trabzon ve Giresun’daki enerji emekçileri, patronun kurduğu sahte sendikal duvarları yıkarak kendi sendikalarını, Bağımsız Enerji İşçileri Sendikası’nı kurmuş; örgütlenmiş; greve çıkmışlardı.  O grev sayesinde şirket ücretlerde düzenlemeye gitmek zorunda kalmış, iş güvenliğinde bazı geri adımlar atmıştı. Ama sınıf mücadelesi öyle bir şeydir ki patronlar hiçbir şeyi unutmaz, hele hele kaybettiklerini asla affetmezler.  O grev, o kazanım, o birlik duygusu Kazancı Holding’in kalbinde bir ukte gibi kalmış olacak ki, bir yıl sonra intikam soğuk bir sabah...
Devamı

**“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”**

 **“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”** Bir adam… Adını vermeyeceğim. Çünkü onun adı bir kişi değil, bir zihniyet. Bir kadına bağırıyor. Yetmiyor, yüzüne tokat atıyor sertçe, bir tehdit gibi. Topluluğun ortasında. Ve en acısı? Bu kişi kendini sosyalist olarak tanımlıyor. Bütün mücadele alanlarında öne çıkıyor. Eşitlik nutukları atan, sokakta pankart taşıyan biri. Ama evde, ya da sokakta, bir kadının sesini bastırmak için sesini yükselten biri. Bize bu mu kaldı yoldaşlar? Marksist olmak, bir metin ezberlemek değil; Özgürlükçü olmak demektir. Ve en ağır tutsaklık zinciri, kadının her gün maruz kaldığı görünmez prangalardır. Kadınları ezen sistem sadece kapitalizm değil; Onu doğuran ve besleyen ataerkil tahakkümün ta kendisidir. Bir erkek, ister sağcı ister solcu olsun; kadına şiddet uyguladığında egemenin suretini taşır. Sen hangi bildiriyi imzalamışsın, hangi yürüyüşe katılmışsın, önemsizdir. Kadına tokat atan el, sınıf kardeşliğini de, eşitliği de, halkın onurunu da p...
Devamı

**"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"**

 **"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"** 41 işçi... Sadece rakam değil bu. Bir yıldan uzun süredir örgütlenme mücadelesi veren, alın terinin hakkını isteyen, hayatlarını bir elektrik direğinde, bir trafoda, bazen canları pahasına çalışarak geçiren 41 insan... Şimdi hepsi, bir kalemde Kod 46 ile fişlendi. Yani devletin resmi kaydında “ahlaksız”, “hırsız”, “yüz kızartıcı” ilan edildiler. Ve o insanlar… Ulaştıkları her kapıda “destek” istediler. Kimi sustu, kimi kafasını çevirdi. Ama bir kişi konuştu. AKP Rize İl Başkanı Yılmaz Katmer:  “Sizin için dua ederim.” Ey Katmer, O dua senin çocuklarının karnını doyuruyor mu? Dua ile mi girdin sen o koltuğa? Dua ile mi alınıyor elektrik faturası, dua ile mi ödüyorsun özel okul taksidini, araba kredini, market harcamanı? Ama işçiye gelince: “Ben dua ederim.” Bu ülkede artık yoksula dua, zengine vergi affı düşüyor. Bu ülkede artık işçiye sabır, patrona teşvik düşüyor. Rize’de ,Trabzon'da ,Artvin'de ,Giresun'da yaşananları herk...
Devamı