**"Asıl Mesele Kokuyu Bastırmak Değil, Körlüğü Gidermek”**

 **"Asıl Mesele Kokuyu Bastırmak Değil, Körlüğü Gidermek”**


José Saramago’nun Körlük’ünde tuvalet sahnesi, insanın en temel, en çıplak, en kaçınılmaz hakikatinin yüzüne çarpmasıdır: medeniyetin ince cilası bir anda sıyrılır, geriye çaresiz bir yığınlık ve başkasının pisliğini temizleyemeyen, kendi varlığını düzenleyemeyen bir insanlık kalır. Körlük salgınıyla birlikte tuvalet, uygarlığın vitrini değil, çürümenin aynası olur.


Bugünün Türkiye’si de tam burada duruyor. Kitleler, körlüğün içinde yaşamaya alışmış durumda. Görmeyenler görmediklerini fark etmiyor; görmeye çalışanlar ise o tuvaleti dizayn etmekle, yani pisliği estetikleştirmekle meşgul: kimin gireceği, nasıl kullanılacağı, kokunun nasıl perdelenebileceği… Ama kimse körlüğün kaynağına, yani o alanın neden bu kadar pis koktuğuna el uzatmıyor.


Siyasal manzaraya bak: halk, gözlerinin önündeki yağmayı, çürümeyi, otoriterliği görmüyor. Uyanık olduğunu sanan bir avuç kesimse, düzenin kendisine değil, düzenin dekoruna takılıyor. 


Kimi parlamentonun koltuk sayısını konuşuyor, kimi anayasa makyajını, kimi muhalefet kulislerini. Hepsi tuvalet metaforunun içinde: mekânı süsleyen ama kokuyu bastıramayan, gözleri körlüğe değil de dekorasyona çakılı kalmış bir uğraş.


Asıl mesele, kitlelerin gözlerinin önündeki perdenin kalkması. Körlük kalkmadan, o tuvaleti bin kez temizlesen de yeniden kirlenir; kokuyu perdelemeye çalışsan da yine yayılır.


 Bugünün Türkiye’sinde siyasal körlük, hem iktidarın iksiridir hem muhalefetin bahanesi. Halkın gözlerini açmak, pisliğin kaynağını görmek ve onu ortadan kaldırmak yerine, herkes birbirine yeni “havalandırma sistemleri” öneriyor.


Oysa çözüm, pencereleri değil gözleri açmaktır. Körlük metaforunu aşmanın tek yolu, tuvaletin kokusunu meşrulaştıran sisteme değil, o pisliği üreten düzene karşı çıkmaktır.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

**"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"**

 **"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"** İki gün önce sabaha karşı Aksa Enerji işçileri güne işten atıldıklarını öğrenerek başladı. Ama nasıl bir atılma? SGK kayıtlarına kod 46 ile – yani “hırsızlık” suçlamasıyla.  Evet, patron bu işçileri hırsızlıkla suçladı. Üstelik bu işçiler bir yıl kadar önce kendi gelecekleri için, düşük ücretlerine ve güvencesiz çalışma koşullarına karşı direnmişlerdi.  Rize, Trabzon ve Giresun’daki enerji emekçileri, patronun kurduğu sahte sendikal duvarları yıkarak kendi sendikalarını, Bağımsız Enerji İşçileri Sendikası’nı kurmuş; örgütlenmiş; greve çıkmışlardı.  O grev sayesinde şirket ücretlerde düzenlemeye gitmek zorunda kalmış, iş güvenliğinde bazı geri adımlar atmıştı. Ama sınıf mücadelesi öyle bir şeydir ki patronlar hiçbir şeyi unutmaz, hele hele kaybettiklerini asla affetmezler.  O grev, o kazanım, o birlik duygusu Kazancı Holding’in kalbinde bir ukte gibi kalmış olacak ki, bir yıl sonra intikam soğuk bir sabah...
Devamı

**“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”**

 **“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”** Bir adam… Adını vermeyeceğim. Çünkü onun adı bir kişi değil, bir zihniyet. Bir kadına bağırıyor. Yetmiyor, yüzüne tokat atıyor sertçe, bir tehdit gibi. Topluluğun ortasında. Ve en acısı? Bu kişi kendini sosyalist olarak tanımlıyor. Bütün mücadele alanlarında öne çıkıyor. Eşitlik nutukları atan, sokakta pankart taşıyan biri. Ama evde, ya da sokakta, bir kadının sesini bastırmak için sesini yükselten biri. Bize bu mu kaldı yoldaşlar? Marksist olmak, bir metin ezberlemek değil; Özgürlükçü olmak demektir. Ve en ağır tutsaklık zinciri, kadının her gün maruz kaldığı görünmez prangalardır. Kadınları ezen sistem sadece kapitalizm değil; Onu doğuran ve besleyen ataerkil tahakkümün ta kendisidir. Bir erkek, ister sağcı ister solcu olsun; kadına şiddet uyguladığında egemenin suretini taşır. Sen hangi bildiriyi imzalamışsın, hangi yürüyüşe katılmışsın, önemsizdir. Kadına tokat atan el, sınıf kardeşliğini de, eşitliği de, halkın onurunu da p...
Devamı

**"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"**

 **"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"** 41 işçi... Sadece rakam değil bu. Bir yıldan uzun süredir örgütlenme mücadelesi veren, alın terinin hakkını isteyen, hayatlarını bir elektrik direğinde, bir trafoda, bazen canları pahasına çalışarak geçiren 41 insan... Şimdi hepsi, bir kalemde Kod 46 ile fişlendi. Yani devletin resmi kaydında “ahlaksız”, “hırsız”, “yüz kızartıcı” ilan edildiler. Ve o insanlar… Ulaştıkları her kapıda “destek” istediler. Kimi sustu, kimi kafasını çevirdi. Ama bir kişi konuştu. AKP Rize İl Başkanı Yılmaz Katmer:  “Sizin için dua ederim.” Ey Katmer, O dua senin çocuklarının karnını doyuruyor mu? Dua ile mi girdin sen o koltuğa? Dua ile mi alınıyor elektrik faturası, dua ile mi ödüyorsun özel okul taksidini, araba kredini, market harcamanı? Ama işçiye gelince: “Ben dua ederim.” Bu ülkede artık yoksula dua, zengine vergi affı düşüyor. Bu ülkede artık işçiye sabır, patrona teşvik düşüyor. Rize’de ,Trabzon'da ,Artvin'de ,Giresun'da yaşananları herk...
Devamı