**"Tam Bağımsızlık, Marksizm ve Üç Fidan . Bir Devrimci Mirasın Diyalektiği"**

 **"Tam Bağımsızlık, Marksizm ve Üç Fidan . Bir Devrimci Mirasın Diyalektiği"**


"Tam Bağımsız Türkiye " çağrısı tek başına bir şey ifade eder mi? Ya da tüm programı liberalizme içkin olan partilerin çağrılarında karşılığını bulur mu? 


Biz sosyalistlere için "Tam bağımsız Türkiye!" yalnızca bir slogan değil, bir sınıf çağrısıydır. Bu çağrıyı  Deniz Gezmiş, Hüseyin İnan ve Yusuf Aslan, Marksizmin rehberliğinde dile getirdiler. 


Onların mücadelesi, emperyalist tahakküme ve yerli işbirlikçilerine karşı verilmiş bir tarihsel cepheydi.


Peki, Marksizm ile tam bağımsızlık arasında nasıl bir bağ vardır?


Marksizm, sınıf mücadelelerinin tarihini anlatır ve bağımsızlığı yalnızca ulusal sınırlarla değil, üretim araçlarının kontrolüyle tanımlar. 


Yani Marksizm’e göre gerçek bağımsızlık, işçi sınıfının siyasal iktidarı alması ve üretim araçları üzerindeki özel mülkiyeti ortadan kaldırmasıyla mümkündür.


 Sömürü ilişkileri sürdüğü sürece, herhangi bir ülkenin veya partinin, partilinin tam bağımsızlıktan söz etmesi, yalnızca bir biçimden ibarettir.


Üç Fidan işte bu gerçeği erken kavradı. Onlar, 1960’ların dünya çapındaki anti-emperyalist dalgası içinde şekillendirdikleri ideolojik bilinçle, “ulusal kurtuluş”un yalnızca Amerikan üslerinin kapatılmasıyla değil, toplumsal kurtuluşla birleştiğinde gerçek bir anlam kazanacağını haykırdılar.


Çünkü emperyalizm, yalnızca tankla, topla gelmez; IMF anlaşmalarıyla, ithalat rejimleriyle, eğitim politikalarıyla, medyadaki ideolojik hegemonyayla gelir. Emperyalizmle mücadele, dolayısıyla yalnızca siyasi değil, ekonomik ve kültürel bir savaştır da.


Marksizm işte böyle bir bütünlüklü mücadele anlayışını sunar.  Tek başına sadece bir slogandan öteye geçmez. 


Hem işçi sınıfını sömüren sermayeye, Hem de bu sömürü düzenini dışarıdan tahkim eden emperyal merkezlere karşı bir savaştır. 


Üç Fidan’ın mücadelesi, bu anlamda “bir ayağı bağımsızlıkta, diğer ayağı sosyalizmde” olan bir stratejinin parçasıydı.


 Onlar, Mahir Çayan’ın sözleriyle, "Tam bağımsızlık olmadan sosyalizm, sosyalizm olmadan tam bağımsızlık olmaz" diyen hattın yürüyücüleriydi.


Bugün bu mirası sahiplenmek, sadece onları anmak değil;


- IMF’ye, Dünya Bankası’na boyun eğen ekonomik düzeni sorgulamak;


-:NATO üyesi olup barıştan söz eden ikiyüzlülüğe karşı çıkmak;


-:Üniversitelerde, fabrikalarda, tarlalarda halk için bilim ve üretim yapmak;


Gerçek bir halk demokrasisi için örgütlenmek demektir "Tam Bağımsız Türkiye"


Üç fidan, toprağa düşerken göğe doğru büyüdüler.

Her bir kökleri, işçi sınıfının bilincine, halkların özgürlük arzusuna uzandı.


Ve o büyük ses hâlâ kulaklarımızda: "Yaşasın tam bağımsız Türkiye! Yaşasın sosyalizm!"

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

**"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"**

 **"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"** İki gün önce sabaha karşı Aksa Enerji işçileri güne işten atıldıklarını öğrenerek başladı. Ama nasıl bir atılma? SGK kayıtlarına kod 46 ile – yani “hırsızlık” suçlamasıyla.  Evet, patron bu işçileri hırsızlıkla suçladı. Üstelik bu işçiler bir yıl kadar önce kendi gelecekleri için, düşük ücretlerine ve güvencesiz çalışma koşullarına karşı direnmişlerdi.  Rize, Trabzon ve Giresun’daki enerji emekçileri, patronun kurduğu sahte sendikal duvarları yıkarak kendi sendikalarını, Bağımsız Enerji İşçileri Sendikası’nı kurmuş; örgütlenmiş; greve çıkmışlardı.  O grev sayesinde şirket ücretlerde düzenlemeye gitmek zorunda kalmış, iş güvenliğinde bazı geri adımlar atmıştı. Ama sınıf mücadelesi öyle bir şeydir ki patronlar hiçbir şeyi unutmaz, hele hele kaybettiklerini asla affetmezler.  O grev, o kazanım, o birlik duygusu Kazancı Holding’in kalbinde bir ukte gibi kalmış olacak ki, bir yıl sonra intikam soğuk bir sabah...
Devamı

**“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”**

 **“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”** Bir adam… Adını vermeyeceğim. Çünkü onun adı bir kişi değil, bir zihniyet. Bir kadına bağırıyor. Yetmiyor, yüzüne tokat atıyor sertçe, bir tehdit gibi. Topluluğun ortasında. Ve en acısı? Bu kişi kendini sosyalist olarak tanımlıyor. Bütün mücadele alanlarında öne çıkıyor. Eşitlik nutukları atan, sokakta pankart taşıyan biri. Ama evde, ya da sokakta, bir kadının sesini bastırmak için sesini yükselten biri. Bize bu mu kaldı yoldaşlar? Marksist olmak, bir metin ezberlemek değil; Özgürlükçü olmak demektir. Ve en ağır tutsaklık zinciri, kadının her gün maruz kaldığı görünmez prangalardır. Kadınları ezen sistem sadece kapitalizm değil; Onu doğuran ve besleyen ataerkil tahakkümün ta kendisidir. Bir erkek, ister sağcı ister solcu olsun; kadına şiddet uyguladığında egemenin suretini taşır. Sen hangi bildiriyi imzalamışsın, hangi yürüyüşe katılmışsın, önemsizdir. Kadına tokat atan el, sınıf kardeşliğini de, eşitliği de, halkın onurunu da p...
Devamı

**"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"**

 **"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"** 41 işçi... Sadece rakam değil bu. Bir yıldan uzun süredir örgütlenme mücadelesi veren, alın terinin hakkını isteyen, hayatlarını bir elektrik direğinde, bir trafoda, bazen canları pahasına çalışarak geçiren 41 insan... Şimdi hepsi, bir kalemde Kod 46 ile fişlendi. Yani devletin resmi kaydında “ahlaksız”, “hırsız”, “yüz kızartıcı” ilan edildiler. Ve o insanlar… Ulaştıkları her kapıda “destek” istediler. Kimi sustu, kimi kafasını çevirdi. Ama bir kişi konuştu. AKP Rize İl Başkanı Yılmaz Katmer:  “Sizin için dua ederim.” Ey Katmer, O dua senin çocuklarının karnını doyuruyor mu? Dua ile mi girdin sen o koltuğa? Dua ile mi alınıyor elektrik faturası, dua ile mi ödüyorsun özel okul taksidini, araba kredini, market harcamanı? Ama işçiye gelince: “Ben dua ederim.” Bu ülkede artık yoksula dua, zengine vergi affı düşüyor. Bu ülkede artık işçiye sabır, patrona teşvik düşüyor. Rize’de ,Trabzon'da ,Artvin'de ,Giresun'da yaşananları herk...
Devamı