**"Erdal Eren, bu ülkenin vicdanına sıkılmış kurşundur"**

 **"Erdal Eren, bu ülkenin vicdanına sıkılmış kurşundur"**


12 Eylül’ün soğuk duvarlarında asılı duran sadece bir genç beden değildi; işçi sınıfına, yoksul çocuklara, itiraz etme hakkına verilmiş bir gözdağıydı.


 “Bir kişiyi asarak milyonları sustururuz” dediler. Devlet aklı böyle çalışır, korkuyu kurumsallaştırır, cinayeti hukuk diye pazarlar.


Erdal’ı astıklarında yaşını büyüttüler. Çünkü bu ülkede gerçekler, egemenlerin işine gelmediğinde nüfus cüzdanı kadar esnek olur.


 O gün ipi çekenler generallerdi; bugün kravatlı teknokratlar, yargı sopasıyla, kayyımla, grev yasağıyla işi sürdürüyor. Kadro değişti, sınıf kini aynı kaldı.


12 Eylül bir tarih değil, bir rejimdir. Sendikasızlaştırma, örgütsüzleştirme, “aman sus” pedagojisi… 


Bugün asgari ücretle hayatta kalmaya zorlanan milyonlar, o darbenin uzatılmış mesaisidir. Hapishaneler doluysa, grevler yasaksa, üniversiteler kelepçeliyse; bilin ki Erdal hala hedef tahtasında duruyor.


Ama hesap edemedikleri bir şey vardı:

Erdal Eren ölmedi. O, maden ocağında “artık yeter” diyen işçinin sesinde, atık tesisinde maaşını alamadığı için direnen, fabrikalarda grevlerde halay çeken emekçinin gözünde, üniversite kapısında barikatı aşan gençliğin inadında yaşıyor. İdam sehpası bir bedeni susturur; bir sınıfı değil.


Bugün bize “sabır” öğütleyenler, dün “düzen” diyordu. Dün darağacı kuranlar, bugün açlığı yönetiyor.Aynı devlet, aynı sermaye, aynı korku siyaseti.


Erdal’ın suçu neydi?

Boyun eğmemek.

Sınıfının tarafında durmak.

Geleceği bugünden daha eşit hayal etmek.


Bu yüzden Erdal Eren bir anı değil, bir ölçüdür.

Kimin hangi tarafta durduğunu gösteren sert bir turnusol kağıdıdır.


Ve şunu açıkça söyleyelim, yumuşatmadan. 

Bu ülke Erdal Eren’le yüzleşmeden demokratik olamaz. 12 Eylül’le hesaplaşmadan bugünü temize çekemez. İdam ipini saklayıp açlığı normalleştirenlerin adaleti, adalet değildir.


Erdal’a borcumuz var doslar, yoldaşlar! 

O borç anma töreniyle değil, örgütle, direnişle, sınıf mücadelesiyle ödenir.


Çünkü bazı isimler mezar taşına yazılmaz.

Bazıları, kavgaya kazınır.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

**"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"**

 **"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"** İki gün önce sabaha karşı Aksa Enerji işçileri güne işten atıldıklarını öğrenerek başladı. Ama nasıl bir atılma? SGK kayıtlarına kod 46 ile – yani “hırsızlık” suçlamasıyla.  Evet, patron bu işçileri hırsızlıkla suçladı. Üstelik bu işçiler bir yıl kadar önce kendi gelecekleri için, düşük ücretlerine ve güvencesiz çalışma koşullarına karşı direnmişlerdi.  Rize, Trabzon ve Giresun’daki enerji emekçileri, patronun kurduğu sahte sendikal duvarları yıkarak kendi sendikalarını, Bağımsız Enerji İşçileri Sendikası’nı kurmuş; örgütlenmiş; greve çıkmışlardı.  O grev sayesinde şirket ücretlerde düzenlemeye gitmek zorunda kalmış, iş güvenliğinde bazı geri adımlar atmıştı. Ama sınıf mücadelesi öyle bir şeydir ki patronlar hiçbir şeyi unutmaz, hele hele kaybettiklerini asla affetmezler.  O grev, o kazanım, o birlik duygusu Kazancı Holding’in kalbinde bir ukte gibi kalmış olacak ki, bir yıl sonra intikam soğuk bir sabah...
Devamı

**“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”**

 **“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”** Bir adam… Adını vermeyeceğim. Çünkü onun adı bir kişi değil, bir zihniyet. Bir kadına bağırıyor. Yetmiyor, yüzüne tokat atıyor sertçe, bir tehdit gibi. Topluluğun ortasında. Ve en acısı? Bu kişi kendini sosyalist olarak tanımlıyor. Bütün mücadele alanlarında öne çıkıyor. Eşitlik nutukları atan, sokakta pankart taşıyan biri. Ama evde, ya da sokakta, bir kadının sesini bastırmak için sesini yükselten biri. Bize bu mu kaldı yoldaşlar? Marksist olmak, bir metin ezberlemek değil; Özgürlükçü olmak demektir. Ve en ağır tutsaklık zinciri, kadının her gün maruz kaldığı görünmez prangalardır. Kadınları ezen sistem sadece kapitalizm değil; Onu doğuran ve besleyen ataerkil tahakkümün ta kendisidir. Bir erkek, ister sağcı ister solcu olsun; kadına şiddet uyguladığında egemenin suretini taşır. Sen hangi bildiriyi imzalamışsın, hangi yürüyüşe katılmışsın, önemsizdir. Kadına tokat atan el, sınıf kardeşliğini de, eşitliği de, halkın onurunu da p...
Devamı

**"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"**

 **"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"** 41 işçi... Sadece rakam değil bu. Bir yıldan uzun süredir örgütlenme mücadelesi veren, alın terinin hakkını isteyen, hayatlarını bir elektrik direğinde, bir trafoda, bazen canları pahasına çalışarak geçiren 41 insan... Şimdi hepsi, bir kalemde Kod 46 ile fişlendi. Yani devletin resmi kaydında “ahlaksız”, “hırsız”, “yüz kızartıcı” ilan edildiler. Ve o insanlar… Ulaştıkları her kapıda “destek” istediler. Kimi sustu, kimi kafasını çevirdi. Ama bir kişi konuştu. AKP Rize İl Başkanı Yılmaz Katmer:  “Sizin için dua ederim.” Ey Katmer, O dua senin çocuklarının karnını doyuruyor mu? Dua ile mi girdin sen o koltuğa? Dua ile mi alınıyor elektrik faturası, dua ile mi ödüyorsun özel okul taksidini, araba kredini, market harcamanı? Ama işçiye gelince: “Ben dua ederim.” Bu ülkede artık yoksula dua, zengine vergi affı düşüyor. Bu ülkede artık işçiye sabır, patrona teşvik düşüyor. Rize’de ,Trabzon'da ,Artvin'de ,Giresun'da yaşananları herk...
Devamı