**"Savaşın Haritası, Ticaretin Kıyısında Çizilir"**

 **"Savaşın Haritası, Ticaretin Kıyısında Çizilir"**


Günümüzün sıcak savaşlarının altında yatan sebeplerin neredeyse tamamı ekonomik rekabete, pazar arayışına, enerji hatlarını ve ticaret yollarını kontrol etme çabasına dayanıyor. 


Doğu ile Batı’nın; Kuzey’in gelişmiş kapitalist ülkeleriyle Güney’in kaynak zengini ama bağımlı ülkelerinin çatışması, modern çağın sınıfsal haritasını yeniden şekillendiriyor.


Bugüne kadar insanlığa savaş diye yutturulan pek çok yıkımın arkasında, sermayenin çıkarları yatıyordu. Din, mezhep, etnisite, vatan-millet söylemleri; egemenlerin kârını büyütmek için halklara giydirilmiş kamuflajdan ibaretti.


 Aynı madende çalışan işçiler, aynı sınıfsal sefaleti paylaşan yoksullar birbirlerine boğazlatıldı; patronlar, bankerler ve emperyal akıllar ise limanlardan paylarını aldı, demiryollarına gümüş kaplama döşedi.


Bugün ise sahne yeniden kuruluyor. “Yeşil ekonomi” adı altında kapitalizm, yeni birikim modeline geçiyor. Nadir elementler, lityum, kobalt gibi ‘temiz enerji’ hammaddeleri uğruna topraklar yeniden parselleniyor. 


Lojistik ağlar yeniden örülüyor, rotalar değişiyor, haritalar güncelleniyor. Çin'in Kuşak-Yol Projesi, ABD’nin Hint-Pasifik stratejisi, AB’nin Yeşil Mutabakatı, Rusya’nın Avrasya hedefi... Bunların hepsi aslında bir bölüşüm savaşının altyapı planları.


İşte bu yüzden Zengezur Koridoru, yalnızca Azerbaycan ile Nahçıvan’ı bağlayan bir yol değildir. Bu koridor, ABD'nin İran ve Rusya'yı bypass etme girişimidir. 


Çin'in Orta Asya’dan Avrupa’ya uzanan ekonomik kuşatmasının kesilme hamlesidir. Türkiye'nin, Çin-AB arasında taşeronlukla merkez olma hayalidir. Aynı zamanda bölgedeki halkların, köylülerin, işçilerin yaşam alanlarını, su kaynaklarını, çalışma biçimlerini doğrudan etkileyen bir sınıfsal hattır bu.


Ben bir süredir bu konularda yazmaya, okumaya çalışıyorum. Çünkü tarih yeniden aynı hileli zarlarla oynanıyor. Haritalar değişiyor ama kaybeden yine aynı: emeğiyle yaşayanlar. Bu yazı da o uğraşın bir parçası; sermayenin sessizce ördüğü hatların, savaşsız işgalin, koridorsuz demokrasinin, enerjiyle yakılan doğanın ifşasıdır.


Marksist teori bize şunu öğretir: Egemenlik yalnızca tankla, tüfekle kurulmaz. Bazen bir demiryolu hattı, bir liman anlaşması, bir serbest ticaret bölgesi; tanklardan daha yıkıcı olur. 


Çünkü o zaman düşman görünmez olur. Kapitalist sistem, kendini “ilerleme” ve “kalkınma” maskesiyle pazarlar. Ama ardında bıraktığı yoksulluk, iş cinayetleri, çevre felaketleri ve halkların mahkûm edildiği sefalet ortaktır.


Zengezur’dan Çin limanlarına, Gazze’den Ceyhan’a, Bakü’den Mersin’e kadar geçen her enerji hattında, bir ucu sınıfa, bir ucu sermayeye bağlı kablolar vardır.


Ve bu yüzden bu mesele sadece jeopolitik değil; doğrudan sınıfsaldır.


Yani mesele, hangi devletin geçiş üstünlüğü sağladığı değil; hangi sınıfın geçim imkânlarının gaspedildiğidir.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

**"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"**

 **"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"** İki gün önce sabaha karşı Aksa Enerji işçileri güne işten atıldıklarını öğrenerek başladı. Ama nasıl bir atılma? SGK kayıtlarına kod 46 ile – yani “hırsızlık” suçlamasıyla.  Evet, patron bu işçileri hırsızlıkla suçladı. Üstelik bu işçiler bir yıl kadar önce kendi gelecekleri için, düşük ücretlerine ve güvencesiz çalışma koşullarına karşı direnmişlerdi.  Rize, Trabzon ve Giresun’daki enerji emekçileri, patronun kurduğu sahte sendikal duvarları yıkarak kendi sendikalarını, Bağımsız Enerji İşçileri Sendikası’nı kurmuş; örgütlenmiş; greve çıkmışlardı.  O grev sayesinde şirket ücretlerde düzenlemeye gitmek zorunda kalmış, iş güvenliğinde bazı geri adımlar atmıştı. Ama sınıf mücadelesi öyle bir şeydir ki patronlar hiçbir şeyi unutmaz, hele hele kaybettiklerini asla affetmezler.  O grev, o kazanım, o birlik duygusu Kazancı Holding’in kalbinde bir ukte gibi kalmış olacak ki, bir yıl sonra intikam soğuk bir sabah...
Devamı

**“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”**

 **“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”** Bir adam… Adını vermeyeceğim. Çünkü onun adı bir kişi değil, bir zihniyet. Bir kadına bağırıyor. Yetmiyor, yüzüne tokat atıyor sertçe, bir tehdit gibi. Topluluğun ortasında. Ve en acısı? Bu kişi kendini sosyalist olarak tanımlıyor. Bütün mücadele alanlarında öne çıkıyor. Eşitlik nutukları atan, sokakta pankart taşıyan biri. Ama evde, ya da sokakta, bir kadının sesini bastırmak için sesini yükselten biri. Bize bu mu kaldı yoldaşlar? Marksist olmak, bir metin ezberlemek değil; Özgürlükçü olmak demektir. Ve en ağır tutsaklık zinciri, kadının her gün maruz kaldığı görünmez prangalardır. Kadınları ezen sistem sadece kapitalizm değil; Onu doğuran ve besleyen ataerkil tahakkümün ta kendisidir. Bir erkek, ister sağcı ister solcu olsun; kadına şiddet uyguladığında egemenin suretini taşır. Sen hangi bildiriyi imzalamışsın, hangi yürüyüşe katılmışsın, önemsizdir. Kadına tokat atan el, sınıf kardeşliğini de, eşitliği de, halkın onurunu da p...
Devamı

**"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"**

 **"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"** 41 işçi... Sadece rakam değil bu. Bir yıldan uzun süredir örgütlenme mücadelesi veren, alın terinin hakkını isteyen, hayatlarını bir elektrik direğinde, bir trafoda, bazen canları pahasına çalışarak geçiren 41 insan... Şimdi hepsi, bir kalemde Kod 46 ile fişlendi. Yani devletin resmi kaydında “ahlaksız”, “hırsız”, “yüz kızartıcı” ilan edildiler. Ve o insanlar… Ulaştıkları her kapıda “destek” istediler. Kimi sustu, kimi kafasını çevirdi. Ama bir kişi konuştu. AKP Rize İl Başkanı Yılmaz Katmer:  “Sizin için dua ederim.” Ey Katmer, O dua senin çocuklarının karnını doyuruyor mu? Dua ile mi girdin sen o koltuğa? Dua ile mi alınıyor elektrik faturası, dua ile mi ödüyorsun özel okul taksidini, araba kredini, market harcamanı? Ama işçiye gelince: “Ben dua ederim.” Bu ülkede artık yoksula dua, zengine vergi affı düşüyor. Bu ülkede artık işçiye sabır, patrona teşvik düşüyor. Rize’de ,Trabzon'da ,Artvin'de ,Giresun'da yaşananları herk...
Devamı