**"Engels’i Anmak, Mücadeleyi Büyütmektir"**

 **"Engels’i Anmak, Mücadeleyi Büyütmektir"**


Marx’ın dostu, tamamlayıcısı, fikir ortağı, yoldaşı, her sıkıştığında yanında olan, hayata tutunmasını sağlayan Friedrich Engels’in ölüm yıl dönümündeyiz.


O, yalnızca bir dost değil; tarihin diyalektiğini kavrayan, doğayı emekle birleştiren, devrimi bilimle buluşturan bir düşüncenin mimarıydı.


Onu hatırlamak, sadece bir saygı duruşu değildir; onunla birlikte yürümek, bugünü değiştirmeye niyet etmek ve harekete geçmektir. 


Marksizme yaptığı katkılarla Engels, sınıf savaşımını bilimsel temellere oturtmuş, emeğin yalnızca üretimde değil, insanın oluşumunda da temel olduğunu göstermiştir.


Bugün onun ölüm yıldönümünde, yaşadığımız ülkenin çürümüşlüğüne baktığımızda Engels’in fikirlerinin ne kadar güncel olduğunu , dünyayı nasıl doğru yorumlayıp harekete geçtiklerini bir kez daha görüyoruz:


Devlet, burjuvazinin baskı aygıtı olmaktan öteye geçmemiştir. Engels’in dediği gibi: "Devlet, sınıf karşıtlıklarını bastırmanın bir aracıdır." Bugün bu araç, artık sadece bastırmıyor; yağmalıyor, sömürüyor, çürütüyor.


Hukuk, artık yasaların üstünlüğü değil; üstünlerin yasası haline gelmiştir. Üniversite diplomaları sahte, kararlar saraydan, hâkimler biat kültüründen çıkma.


Engels’in adalet anlayışı, halkın çıkarını esas alırken; bugün adalet, zengine beraat, emekçiye ceza ,işçiye kod46 haline dönüşmüştür.


Doğa, sermaye birikimi için paramparça ediliyor. Yeşil düzen diye yeni bir kandırmaca ile bu birikim düzeni yeniden tatlım ediliyor. 


Engels'in Doğanın Diyalektiği kitabı, doğanın da sınıf savaşımından ayrı düşünülemeyeceğini gösteriyor. 

Bugün bu topraklarda dağlar taş ocaklarına, dereler HES’lere, ormanlar madenlere peşkeş çekiliyorsa bu bir sınıf kavgasının ilanıdır. Bu kavgayı bu temelde vermeliyiz artık. 


Bu mücadele kesinlikle anti-kapitalist bir mücadele boyutuyla anlatılmalıdır artık. 


Kadın, hâlâ mülk gibi görülüyor; boşanmak isteyen öldürülüyorsa yeniden Engels’in Ailenin, Özel Mülkiyetin ve Devletin Kökeni adlı çalışmasına tekrar bakmalıyız. 


Kadının ezilmesini özel mülkiyetin ve ataerkil sistemin bir sonucu olarak açıklamıştı. Bugün hâlâ kadınların sesi bastırılmak isteniyor; çünkü onlar yaşamak , var olmak, özgür ve eşit olmak istiyor.


İşçi sınıfı, açlıkla, güvencesizlikle, kod 46 sopasıyla terbiye edilmek isteniyor. Engels’in İngiltere’de Emekçi Sınıfın Durumu çalışmasında anlattığı sefalet, bugün Türkiye’de daha derin,daha rafine biçimlerle sürüyor.


Kirli sendikal anlaşmalar, grev yasakları, işten atmalar… Sermayeye can, emekçiye ölüm veriyor. Sendikalar sermayenin devletinin küçüçük ikramlarına "evet " diyor. 


İşte bu yüzden Engels’i anmak, onun eserlerinden cümleler paylaşmak yetmez. Bugün çürüyen bu düzende, onun bilimsel sosyalizmini korkmadan kuşanmak, örgütlenmek, mücadele etmek, hesap sormak gerekir. Bu artık emeği ile geçinen herkesin kurtuluşu için gereken zorunluluktur. 


Yoksa ekmek de yok özgürlük de. 


Çünkü Engels şöyle demişti: “Özgürlük, ancak zorunluluğun bilince varılmasıyla mümkündür.”


Bugünün zorunluluğu, bu çürümüşlüğü

değiştirmektir. Bilincimizde büyüyen öfkemizi ,

birleştirdiğimizde devrim olur. Engels’in mirası tam da budur: Bilimin, emeğin ve devrimin birleştiği yer!


Friedrich Engels’i saygıyla, öfkeyle ve devrimci bir sorumlulukla anıyoruz. Onu sadece geçmişte bırakmayacağız. 


Onun fikirlerini bugünün çamuruna saplanmış bu düzenden kurtuluşun haritası haline getireceğiz, getirmeliyiz. Mücadeleden uzak durdukça kurtuluş yok. 


Şöyle bir yakın geçmişinize bakın, bugüne bakın neler elinizden alınmış, neleri kaybettiklerinizi görün ve sonra yarın bugün olanların da olmayacağını düşünün. Emin olun bu sessizliğiniz ile yarın keşke diyeceksiniz. 


Çünkü onun dediği gibi: “Tarihin en büyük ironisi şudur: Burjuvazi kendi mezar kazıcılarını yaratır.”


Ve o mezar kazıcılar biziz: İşçiler,emekçiler emekliler, kadınlar, gençler, doğanın sesini duyup yaşam alanlarını sermayeye karşı savunalat, hakikati haykıranlar!


Bu sistemin mezarını kazma zamanı gelmedi mi? Hadi kazmalarımızı alıp şu mezarı kazalım ve bu düzeni sahipleriyle birlikte tarihe gömelim. 


Kurtuluş elimizde ama burjuvazi kadar sağlam örgütlenirsek.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

**"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"**

 **"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"** İki gün önce sabaha karşı Aksa Enerji işçileri güne işten atıldıklarını öğrenerek başladı. Ama nasıl bir atılma? SGK kayıtlarına kod 46 ile – yani “hırsızlık” suçlamasıyla.  Evet, patron bu işçileri hırsızlıkla suçladı. Üstelik bu işçiler bir yıl kadar önce kendi gelecekleri için, düşük ücretlerine ve güvencesiz çalışma koşullarına karşı direnmişlerdi.  Rize, Trabzon ve Giresun’daki enerji emekçileri, patronun kurduğu sahte sendikal duvarları yıkarak kendi sendikalarını, Bağımsız Enerji İşçileri Sendikası’nı kurmuş; örgütlenmiş; greve çıkmışlardı.  O grev sayesinde şirket ücretlerde düzenlemeye gitmek zorunda kalmış, iş güvenliğinde bazı geri adımlar atmıştı. Ama sınıf mücadelesi öyle bir şeydir ki patronlar hiçbir şeyi unutmaz, hele hele kaybettiklerini asla affetmezler.  O grev, o kazanım, o birlik duygusu Kazancı Holding’in kalbinde bir ukte gibi kalmış olacak ki, bir yıl sonra intikam soğuk bir sabah...
Devamı

**“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”**

 **“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”** Bir adam… Adını vermeyeceğim. Çünkü onun adı bir kişi değil, bir zihniyet. Bir kadına bağırıyor. Yetmiyor, yüzüne tokat atıyor sertçe, bir tehdit gibi. Topluluğun ortasında. Ve en acısı? Bu kişi kendini sosyalist olarak tanımlıyor. Bütün mücadele alanlarında öne çıkıyor. Eşitlik nutukları atan, sokakta pankart taşıyan biri. Ama evde, ya da sokakta, bir kadının sesini bastırmak için sesini yükselten biri. Bize bu mu kaldı yoldaşlar? Marksist olmak, bir metin ezberlemek değil; Özgürlükçü olmak demektir. Ve en ağır tutsaklık zinciri, kadının her gün maruz kaldığı görünmez prangalardır. Kadınları ezen sistem sadece kapitalizm değil; Onu doğuran ve besleyen ataerkil tahakkümün ta kendisidir. Bir erkek, ister sağcı ister solcu olsun; kadına şiddet uyguladığında egemenin suretini taşır. Sen hangi bildiriyi imzalamışsın, hangi yürüyüşe katılmışsın, önemsizdir. Kadına tokat atan el, sınıf kardeşliğini de, eşitliği de, halkın onurunu da p...
Devamı

**"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"**

 **"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"** 41 işçi... Sadece rakam değil bu. Bir yıldan uzun süredir örgütlenme mücadelesi veren, alın terinin hakkını isteyen, hayatlarını bir elektrik direğinde, bir trafoda, bazen canları pahasına çalışarak geçiren 41 insan... Şimdi hepsi, bir kalemde Kod 46 ile fişlendi. Yani devletin resmi kaydında “ahlaksız”, “hırsız”, “yüz kızartıcı” ilan edildiler. Ve o insanlar… Ulaştıkları her kapıda “destek” istediler. Kimi sustu, kimi kafasını çevirdi. Ama bir kişi konuştu. AKP Rize İl Başkanı Yılmaz Katmer:  “Sizin için dua ederim.” Ey Katmer, O dua senin çocuklarının karnını doyuruyor mu? Dua ile mi girdin sen o koltuğa? Dua ile mi alınıyor elektrik faturası, dua ile mi ödüyorsun özel okul taksidini, araba kredini, market harcamanı? Ama işçiye gelince: “Ben dua ederim.” Bu ülkede artık yoksula dua, zengine vergi affı düşüyor. Bu ülkede artık işçiye sabır, patrona teşvik düşüyor. Rize’de ,Trabzon'da ,Artvin'de ,Giresun'da yaşananları herk...
Devamı