**"Barışın Gölgesinde Yeni Osmanlıcılık: Kürtler Yeşil Kuşak’a Razı Olur mu?"**

 **"Barışın Gölgesinde Yeni Osmanlıcılık: Kürtler Yeşil Kuşak’a Razı Olur mu?"**


Geçtiğimiz cumartesi Cumhurbaşkanı’nın konuşması dikkatle hepimiz tarafından izlendi. Yıllardır alışmıştık aslında " Çok önemli " açıklamalarına, hepsinin altı boş çıkmıştı. 


Ama bu herkesin söylediği gibi boş bir açıklama değildi. Yıllardır hepimizin dillendirdiği bir projenin kamuoyuna açık ifşa edilmesi idi. 


Silahların yakıldığı, barış mesajlarının verildiği bir haftanın ardından kamuoyu umutluydu oysa,bizler değilsek bile : Acaba kayyımlar, Kürt sorunu, demokratikleşme hakkında yeni bir yönelim açıklanacak mıydı? Ama olmadı.


 Konuşma dönüp dolaşıp Osmanlıcılık, ümmetçilik ve “ikinci cumhuriyetçilik” ezberlerine bağlandı. Ardından sahneye ABD Ankara Büyükelçisi ve Suriye Özel Temsilcisi Tom Barrack çıktı. Kürtlere hitaben yaptığı açıklama ile açıkça Kürtleri : “Ya Şam’la uzlaşırsınız ya da sonsuza kadar destek beklemeyin" diye tehdit etti. 


Bu açıklamalar, tarihin tozlu raflarından bir projeyi yeniden hatırlattı: Yeşil Kuşak Projesi. 1979’da Zbigniew Brzezinski tarafından Sovyetler’e karşı geliştirilen bu plan, şimdi İran-Rusya-Çin eksenine karşı Sünni blok kurma hedefiyle güncelleniyor.


 Türkiye bu blokta öncü rol üstlenirken, Kürtlerin kazanımlarını yok sayan, seküler direnişini ezmeye çalışan yeni bir Osmanlıcı İslamcılık inşa ediliyor.


Kürt hareketi bu plana razı değil. İmralı’dan, Pervin Buldan'ın açıklamalarından bunu anlıyoruz ve Suriye’den gelen açıklamalar da bunu gösteriyor.


 PKK’nin silah bırakması, Kürt halkının boyun eğdiği anlamına gelmiyor. Barış, inkarla değil, tanınmayla mümkündür.


Burada Türkiye’nin sosyalistlerine, CHP’ye ve halkçı damarına görev düşüyor. CHP yönetimi, sekülerlik ve demokrasi dilini güçlendirmeli; barışı yeni Osmanlıcılığın değil, halkların ortak yaşamının zemini olarak kurmalı. Sosyalistler de romantik duruşlarını terk edip, sadece gazetelerinde hayaller satmayı bırakıp, somut adımlarla Kürt yoksulları ile bu seküler bağı güçlendirecek güçlü adımlar ve söylemler geliştirmeli. 


CHP ve tabanı da şunu iyi anlamalı ; Kürt halkıyla gönül bağı “milli birlik” masallarıyla değil, demokratik cumhuriyet hedefiyle kurulabilir.


Unutmayalım: Suriye’de savaş bitmedi. Barış, sadece Türkiye’nin değil, Ortadoğu’nun seküler geleceği için de bir sınavdır.


Bu bölgede savaş halkların kurtuluşu için bitmeyecek. Bu yüzden bölgesel bağlar bu seküler temel üzerinden yeniden kurulacak ortak mücadele anlayışı ile yeniden değerlendirilmeli. 


Ortak emek mücadelesi bu işin lokomotifi olmalı ama görünen o ki böyle bir çalışma henüz Türkiye sosyalist hareketinde yok. Herkes kendi sazını çalıyor. 


Ama umudumuz var.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

**"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"**

 **"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"** İki gün önce sabaha karşı Aksa Enerji işçileri güne işten atıldıklarını öğrenerek başladı. Ama nasıl bir atılma? SGK kayıtlarına kod 46 ile – yani “hırsızlık” suçlamasıyla.  Evet, patron bu işçileri hırsızlıkla suçladı. Üstelik bu işçiler bir yıl kadar önce kendi gelecekleri için, düşük ücretlerine ve güvencesiz çalışma koşullarına karşı direnmişlerdi.  Rize, Trabzon ve Giresun’daki enerji emekçileri, patronun kurduğu sahte sendikal duvarları yıkarak kendi sendikalarını, Bağımsız Enerji İşçileri Sendikası’nı kurmuş; örgütlenmiş; greve çıkmışlardı.  O grev sayesinde şirket ücretlerde düzenlemeye gitmek zorunda kalmış, iş güvenliğinde bazı geri adımlar atmıştı. Ama sınıf mücadelesi öyle bir şeydir ki patronlar hiçbir şeyi unutmaz, hele hele kaybettiklerini asla affetmezler.  O grev, o kazanım, o birlik duygusu Kazancı Holding’in kalbinde bir ukte gibi kalmış olacak ki, bir yıl sonra intikam soğuk bir sabah...
Devamı

**“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”**

 **“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”** Bir adam… Adını vermeyeceğim. Çünkü onun adı bir kişi değil, bir zihniyet. Bir kadına bağırıyor. Yetmiyor, yüzüne tokat atıyor sertçe, bir tehdit gibi. Topluluğun ortasında. Ve en acısı? Bu kişi kendini sosyalist olarak tanımlıyor. Bütün mücadele alanlarında öne çıkıyor. Eşitlik nutukları atan, sokakta pankart taşıyan biri. Ama evde, ya da sokakta, bir kadının sesini bastırmak için sesini yükselten biri. Bize bu mu kaldı yoldaşlar? Marksist olmak, bir metin ezberlemek değil; Özgürlükçü olmak demektir. Ve en ağır tutsaklık zinciri, kadının her gün maruz kaldığı görünmez prangalardır. Kadınları ezen sistem sadece kapitalizm değil; Onu doğuran ve besleyen ataerkil tahakkümün ta kendisidir. Bir erkek, ister sağcı ister solcu olsun; kadına şiddet uyguladığında egemenin suretini taşır. Sen hangi bildiriyi imzalamışsın, hangi yürüyüşe katılmışsın, önemsizdir. Kadına tokat atan el, sınıf kardeşliğini de, eşitliği de, halkın onurunu da p...
Devamı

**"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"**

 **"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"** 41 işçi... Sadece rakam değil bu. Bir yıldan uzun süredir örgütlenme mücadelesi veren, alın terinin hakkını isteyen, hayatlarını bir elektrik direğinde, bir trafoda, bazen canları pahasına çalışarak geçiren 41 insan... Şimdi hepsi, bir kalemde Kod 46 ile fişlendi. Yani devletin resmi kaydında “ahlaksız”, “hırsız”, “yüz kızartıcı” ilan edildiler. Ve o insanlar… Ulaştıkları her kapıda “destek” istediler. Kimi sustu, kimi kafasını çevirdi. Ama bir kişi konuştu. AKP Rize İl Başkanı Yılmaz Katmer:  “Sizin için dua ederim.” Ey Katmer, O dua senin çocuklarının karnını doyuruyor mu? Dua ile mi girdin sen o koltuğa? Dua ile mi alınıyor elektrik faturası, dua ile mi ödüyorsun özel okul taksidini, araba kredini, market harcamanı? Ama işçiye gelince: “Ben dua ederim.” Bu ülkede artık yoksula dua, zengine vergi affı düşüyor. Bu ülkede artık işçiye sabır, patrona teşvik düşüyor. Rize’de ,Trabzon'da ,Artvin'de ,Giresun'da yaşananları herk...
Devamı