**"YENİ ANAYASA, ESKİ YÜZLER"**

 **"YENİ ANAYASA, ESKİ YÜZLER"**


“Tekrar aday olmayacağım” dedi. “Yeni anayasayı kendim için değil, ülkem için istiyorum” diye ekledi. Bu sözleri sarf eden kişi, 20 yılı aşkın süredir bu ülkenin kaderini kişiselleştiren bir siyasi figür. Yani bu açıklamalar, Erdoğan’a ait. Evet, yanlış duymadınız. O Erdoğan.


Bugün geldiğimiz noktada, halkın hayatını cehenneme çeviren neoliberal politikaların, tek adam rejiminin ve kurumsuzlaştırılmış bir devlet yapısının mimarı, “artık yeter” diyormuş gibi yapıyor. Ama dikkat: Burada bir emeklilik duyurusu değil, sistemin cilalanmış yeni versiyonunun lansmanı yapılıyor. Hem de “sivil anayasa” ambalajıyla.


Bugüne dek ne zaman “sivil anayasa” denilse, işçiler için daha fazla sendikasızlık, kadınlar için daha az hak, Kürtler için daha fazla inkar, gençler için daha fazla işsizlik çıktı o zarftan.


 Şimdi de benzer bir süreç işletiliyor: Toplumun gerçek sorunları görünmez kılınırken, sistemin kendini restore etme ihtiyacı “demokratikleşme” söylemiyle pazarlanıyor.


Erdoğan’ın yeni anayasa çağrısı, aslında bir rejim güncellemesidir. Kendi meşruiyetini üretmekte zorlanan sistem, “yeni bir kitapçık”la nefes almaya çalışıyor. 


“İlk dört maddeye dokunmuyoruz” denirken, geriye kalan her şeyin pazarlık konusu haline gelmesi, bu sürecin amacını açıkça gösteriyor: daha otoriter, daha merkezileşmiş, daha şirketleşmiş bir devlet yapısı.


Öte yandan PKK’nin fesih kararı üzerinden yürüyen sürece dair yaptığı açıklamalar, bir başka restorasyon hamlesini işaret ediyor. 


“Silahlar gömülmüyor, bırakılıyor artık” diyen Erdoğan, çözüm sürecinin ruhuna değil, kontrolüne talip. Ne bir hak tesliminden, ne de demokratik bir çözüme dönük iradeden söz ediyor. Sadece iktidarın işine yarayacak bir denge arayışından...


Burada da dikkat edilmesi gereken şey şu: Kürt meselesi, yine bir pazarlık masasına konulmuş; muhataplar değişmiş, ama oyun aynı kalmış. Şam’la temastan Trump’la randevuya, İran’la eşgüdümden Avrupa’ya sinyal vermeye uzanan bu denklemde halk yok, eşitlik yok, barış yok. Varsa yoksa devlet aklı.


Ve tabii muhalefete taş: “Sürekli erken seçim diyorsunuz.” Oysa Erdoğan’ın bütün seçimleri, birer olağanüstü hal mühendisliğiyle şekillenmişken; ülke 20 yıldır istisna rejimi altında nefes alamaz hale gelmişken, erken seçimden yakınması bir ironi değil de nedir?


Ama asıl mesele, erken ya da geç seçim değil. Mesele şu: Erdoğan gerçekten çekilse bile, Erdoğan düzeni kalmaya devam edecek mi? Bu ülkede artık bir tek kişinin değil, bir zihniyetin devri kapanacak mı?


Bugün Erdoğan “aday değilim” diyorsa, bu onun halktan elini eteğini çektiği anlamına gelmiyor. Aksine, kurduğu rejimin yeni versiyonunun taşlarını döşemekle meşgul. Yani;


Erdoğan gitse bile, Erdoğanlık baki kalsın istiyorlar.


Ve biz biliyoruz: Anayasa sadece bir kâğıt değil, sınıfsal bir mutabakattır. Bizim “anayasa” dediğimiz şey; işçinin canı, kadının hakkı, doğanın direnişi, Kürt halkının iradesiyle yazılır.


Gelecekse eğer bir sivil anayasa; o, saraylarda değil, sokaklarda yazılacaktır.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

**"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"**

 **"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"** İki gün önce sabaha karşı Aksa Enerji işçileri güne işten atıldıklarını öğrenerek başladı. Ama nasıl bir atılma? SGK kayıtlarına kod 46 ile – yani “hırsızlık” suçlamasıyla.  Evet, patron bu işçileri hırsızlıkla suçladı. Üstelik bu işçiler bir yıl kadar önce kendi gelecekleri için, düşük ücretlerine ve güvencesiz çalışma koşullarına karşı direnmişlerdi.  Rize, Trabzon ve Giresun’daki enerji emekçileri, patronun kurduğu sahte sendikal duvarları yıkarak kendi sendikalarını, Bağımsız Enerji İşçileri Sendikası’nı kurmuş; örgütlenmiş; greve çıkmışlardı.  O grev sayesinde şirket ücretlerde düzenlemeye gitmek zorunda kalmış, iş güvenliğinde bazı geri adımlar atmıştı. Ama sınıf mücadelesi öyle bir şeydir ki patronlar hiçbir şeyi unutmaz, hele hele kaybettiklerini asla affetmezler.  O grev, o kazanım, o birlik duygusu Kazancı Holding’in kalbinde bir ukte gibi kalmış olacak ki, bir yıl sonra intikam soğuk bir sabah...
Devamı

**“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”**

 **“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”** Bir adam… Adını vermeyeceğim. Çünkü onun adı bir kişi değil, bir zihniyet. Bir kadına bağırıyor. Yetmiyor, yüzüne tokat atıyor sertçe, bir tehdit gibi. Topluluğun ortasında. Ve en acısı? Bu kişi kendini sosyalist olarak tanımlıyor. Bütün mücadele alanlarında öne çıkıyor. Eşitlik nutukları atan, sokakta pankart taşıyan biri. Ama evde, ya da sokakta, bir kadının sesini bastırmak için sesini yükselten biri. Bize bu mu kaldı yoldaşlar? Marksist olmak, bir metin ezberlemek değil; Özgürlükçü olmak demektir. Ve en ağır tutsaklık zinciri, kadının her gün maruz kaldığı görünmez prangalardır. Kadınları ezen sistem sadece kapitalizm değil; Onu doğuran ve besleyen ataerkil tahakkümün ta kendisidir. Bir erkek, ister sağcı ister solcu olsun; kadına şiddet uyguladığında egemenin suretini taşır. Sen hangi bildiriyi imzalamışsın, hangi yürüyüşe katılmışsın, önemsizdir. Kadına tokat atan el, sınıf kardeşliğini de, eşitliği de, halkın onurunu da p...
Devamı

**"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"**

 **"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"** 41 işçi... Sadece rakam değil bu. Bir yıldan uzun süredir örgütlenme mücadelesi veren, alın terinin hakkını isteyen, hayatlarını bir elektrik direğinde, bir trafoda, bazen canları pahasına çalışarak geçiren 41 insan... Şimdi hepsi, bir kalemde Kod 46 ile fişlendi. Yani devletin resmi kaydında “ahlaksız”, “hırsız”, “yüz kızartıcı” ilan edildiler. Ve o insanlar… Ulaştıkları her kapıda “destek” istediler. Kimi sustu, kimi kafasını çevirdi. Ama bir kişi konuştu. AKP Rize İl Başkanı Yılmaz Katmer:  “Sizin için dua ederim.” Ey Katmer, O dua senin çocuklarının karnını doyuruyor mu? Dua ile mi girdin sen o koltuğa? Dua ile mi alınıyor elektrik faturası, dua ile mi ödüyorsun özel okul taksidini, araba kredini, market harcamanı? Ama işçiye gelince: “Ben dua ederim.” Bu ülkede artık yoksula dua, zengine vergi affı düşüyor. Bu ülkede artık işçiye sabır, patrona teşvik düşüyor. Rize’de ,Trabzon'da ,Artvin'de ,Giresun'da yaşananları herk...
Devamı