**"İNİM İNİM İNLEYEN GAZZE"**

 **"İNİM İNİM İNLEYEN GAZZE"**

— Bir suskunluk suçu daha: Dünya, hangi ölüme ağlamalı?


Binlerce çocuğun gözleri oyulmuş gibi bakıyor göğe. Kadınlar, toprağa değil bedenlerine kapanıyor. Erkekler sustuğunda duvarlar konuşuyor. Ama dünya susuyor. Hem de utanmazca, planlıca, örgütlüce.


İşte soykırım!

İşte katliam, genosid, vahşet!

Ama kimseden ses yok!

Dünya, bir kez daha çıkarına dokunmayan ölümlere karşı kör, sağır ve dilsiz. Sessizlik büyüyor; Gazze’deki çığlık duvarlara çarpıp geri dönüyor.


Bugün Gazze’de olup biten, ne “çatışma” ne de “terörle mücadele”dir. Bu, tek taraflı bir yok etme savaşıdır. İsrail’in silahı Amerika’dan, zırhı Avrupa’dan, ahlâksızlığı Arap rejimlerinden gelmektedir.


 Kimi petrolünü satarak, kimi demokrasisini satarak, kimi vicdanını mezara gömerek bu suça ortaktır.


ABD, bir yandan insan haklarından söz ederken diğer yandan çocuk katillerine milyar dolarlık mühimmat paketleri gönderiyor.


 Avrupa ise geçmişteki antisemitik suçlarının kefaretini Filistinli çocuklara ödetiyor. İnsanlık suçu, artık diplomasi masasında bir yatırım kalemine dönüşmüş durumda.


Yerleşimci Siyonizmin Kanlı Serüveni devam ediyor. 

Marksist bir tarihsel bakışla İsrail, 20. yüzyılda emperyalizmin Ortadoğu’daki ileri karakolu olarak doğmuştur.


 1948’den bu yana her savaş, her yerleşim, her duvar bir sınıf savaşının, bir emperyal çıkarın izdüşümüdür. İsrail halkı dahi bu projede araçsallaştırılmış; “güvenlik” yalanıyla militarizmin içine hapsedilmiştir. Bugün olan ise bir devletin değil, bir emperyal projenin “nihai çözümüdür”.


Arap İslam Dünyası: Yağma Sofrasının Ortakları

Ve en acısı… Arap-İslam dünyasının bu sessizliği. Kimi krallar Batı’nın kucağında petrol sayıyor, kimi mollalar mezhepçilikle halkları bölerken Gazze yanıyor. Filistin, “dava” olmaktan çoktan çıkarılmış, pazarlık masalarında rehin alınmıştır.


Türkiye Ne Yapıyor? Peki ya Türkiye?

İktidar her zamanki gibi hamasetle bağırıyor, sonra kalkıp hava sahasını açıyor. İsrail’e rest çekip limanlarını boşaltıyor. Filistinli mazlumun yanında gözüküp Amerikan elçiliğiyle “stratejik ortaklık” hatıralarını tazeliyor.


Halkın öfkesiyle dış politikada manevra yapılıyor, ama o öfke ne silah gönderiyor ne ambargo. Çünkü bu iktidarın Gazze için döktüğü gözyaşı, aynı zamanda kendi seçimi için bir yatırım; aynı zamanda NATO için sadakat beyanı.


Peki Sosyalistler Ne Diyor?

Marksistler için bu tablo yeni değil. Emperyalizmin doğası budur: Kanla beslenir. Kapitalist dünya düzeninde çocukların ölümü, enerji hatlarının güvenliği kadar önemli değildir. Gazze yanarken küresel şirketler borsa değerlerini konuşuyor.


Bir Marksist için Gazze, yalnızca Filistin’in değil, bütün ezilen halkların çığlığıdır. Bu bir etnik çatışma değil, sınıfsal ve siyasal bir meseledir. 


İsrail’in barbarlığı, ABD’nin çıkarı, Arap rejimlerinin riyakârlığı ve Türkiye’nin sahte duyarlılığı ancak ve ancak anti-emperyalist bir halk mücadelesiyle yenilebilir.


Son söz:

Gazze'ye susan, insanlığa konuşamaz. Bir çocuğun bedeni parçalanırken susanlar, hangi “barış” masasına oturacak?


Bu suskunluk bir suçtur. Bu suçun ortağı olmayın.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

**"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"**

 **"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"** İki gün önce sabaha karşı Aksa Enerji işçileri güne işten atıldıklarını öğrenerek başladı. Ama nasıl bir atılma? SGK kayıtlarına kod 46 ile – yani “hırsızlık” suçlamasıyla.  Evet, patron bu işçileri hırsızlıkla suçladı. Üstelik bu işçiler bir yıl kadar önce kendi gelecekleri için, düşük ücretlerine ve güvencesiz çalışma koşullarına karşı direnmişlerdi.  Rize, Trabzon ve Giresun’daki enerji emekçileri, patronun kurduğu sahte sendikal duvarları yıkarak kendi sendikalarını, Bağımsız Enerji İşçileri Sendikası’nı kurmuş; örgütlenmiş; greve çıkmışlardı.  O grev sayesinde şirket ücretlerde düzenlemeye gitmek zorunda kalmış, iş güvenliğinde bazı geri adımlar atmıştı. Ama sınıf mücadelesi öyle bir şeydir ki patronlar hiçbir şeyi unutmaz, hele hele kaybettiklerini asla affetmezler.  O grev, o kazanım, o birlik duygusu Kazancı Holding’in kalbinde bir ukte gibi kalmış olacak ki, bir yıl sonra intikam soğuk bir sabah...
Devamı

**“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”**

 **“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”** Bir adam… Adını vermeyeceğim. Çünkü onun adı bir kişi değil, bir zihniyet. Bir kadına bağırıyor. Yetmiyor, yüzüne tokat atıyor sertçe, bir tehdit gibi. Topluluğun ortasında. Ve en acısı? Bu kişi kendini sosyalist olarak tanımlıyor. Bütün mücadele alanlarında öne çıkıyor. Eşitlik nutukları atan, sokakta pankart taşıyan biri. Ama evde, ya da sokakta, bir kadının sesini bastırmak için sesini yükselten biri. Bize bu mu kaldı yoldaşlar? Marksist olmak, bir metin ezberlemek değil; Özgürlükçü olmak demektir. Ve en ağır tutsaklık zinciri, kadının her gün maruz kaldığı görünmez prangalardır. Kadınları ezen sistem sadece kapitalizm değil; Onu doğuran ve besleyen ataerkil tahakkümün ta kendisidir. Bir erkek, ister sağcı ister solcu olsun; kadına şiddet uyguladığında egemenin suretini taşır. Sen hangi bildiriyi imzalamışsın, hangi yürüyüşe katılmışsın, önemsizdir. Kadına tokat atan el, sınıf kardeşliğini de, eşitliği de, halkın onurunu da p...
Devamı

**"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"**

 **"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"** 41 işçi... Sadece rakam değil bu. Bir yıldan uzun süredir örgütlenme mücadelesi veren, alın terinin hakkını isteyen, hayatlarını bir elektrik direğinde, bir trafoda, bazen canları pahasına çalışarak geçiren 41 insan... Şimdi hepsi, bir kalemde Kod 46 ile fişlendi. Yani devletin resmi kaydında “ahlaksız”, “hırsız”, “yüz kızartıcı” ilan edildiler. Ve o insanlar… Ulaştıkları her kapıda “destek” istediler. Kimi sustu, kimi kafasını çevirdi. Ama bir kişi konuştu. AKP Rize İl Başkanı Yılmaz Katmer:  “Sizin için dua ederim.” Ey Katmer, O dua senin çocuklarının karnını doyuruyor mu? Dua ile mi girdin sen o koltuğa? Dua ile mi alınıyor elektrik faturası, dua ile mi ödüyorsun özel okul taksidini, araba kredini, market harcamanı? Ama işçiye gelince: “Ben dua ederim.” Bu ülkede artık yoksula dua, zengine vergi affı düşüyor. Bu ülkede artık işçiye sabır, patrona teşvik düşüyor. Rize’de ,Trabzon'da ,Artvin'de ,Giresun'da yaşananları herk...
Devamı