**"ANNELERİN GÜNÜ DEĞİL, ANNELERİN TARİHİ"**

 **"ANNELERİN GÜNÜ DEĞİL, ANNELERİN TARİHİ"**


Bu topraklarda her kadın biraz annedir; yalnızca doğurarak değil, büyüterek, direnerek, taşıyarak... 


Ve her anne, ister hayatta olsun ister toprağın koynunda uyusun, insanlığın emekle yazılmış hikâyesinde derin bir iz bırakır. 


Çünkü annelik, kapitalist düzenin biçtiği kutsal görev değil; çoğu zaman görülmeyen, ücretlendirilmeyen ama tüm hayatın temelini kuran bir emektir.


Anneler…

Fabrikada paydos zilini beklerken akşam çorbasını düşünen… Tarlada toprağı ekerken sırtında çocuğunu taşıyan… Gece boyunca başında beklediği çocuğunun ateşiyle birlikte yanan… Adını bile bilmediğimiz ama ellerinin izi her sofrada olan kadınlar...


Bugün Anneler Günü. Piyasalar gül satıyor, vitrinler pembe kartpostallarla dolu. Oysa bizim annelerimizin gözleri başka çiçekler arar: Özgürlük, eşitlik, adalet... 


Ve çocuklarının geleceğinde bir parça güven. Çünkü onların “anneliği” kutsallığın ötesinde; sistemin tüm adaletsizliğine karşı verilen bir yaşam mücadelesidir.


Bazı anneler çocuklarını yitirdi. Gözlerini bir fotoğrafa hapsetti. Her cumartesi, her yıl dönümünde, her cenazede bir başka yangınla dirildi.


 Cumartesi Anneleri, yas tutarak değil, direnişle büyüttü analığı. Bazı anneler, bombaların düştüğü bir köyde çocuğunun parçalarını topladı. Bazıları bir madende oğlunun ismini duyamadan ömür tükettirdi.


Marksizme göre annelik, kadının üretici gücünü örten bir perde değil, aksine sınıfsal sömürünün kadın bedeninde ve emeğinde vücut bulmuş halidir. Kadın, hem üretir hem yeniden üretir; hem çalışır hem büyütür; hem dövülür hem sever; hem ölür hem yaşatır.


Bugün onları yalnızca duygusal bir tebessümle değil, tarihsel bir saygıyla anmalıyız. Çünkü annelik, bu sistemde sadece sevgiyle değil, mücadeleyle tanımlanmalıdır. Kadınların özgürleşmediği bir dünyada ne gerçek annelik, ne de gerçek insanlık mümkündür.


Ve biz biliyoruz ki, bir gün bu düzen değişirse, o değişimin ilk taşını anneler koyacak. Çünkü anneler, yalnızca çocuk doğurmaz; toplumu, tarihi ve geleceği de doğurur.


Bu yazı, adı bilinmeyen tüm anneler için yazıldı.

Ve adları tarihe direnişle kazınmış olanlar için:

Cumartesi anneleri, Roboski anneleri, Sur’un, Soma’nın, Maraş’ın anaları… Oğullarını anlamsız savaşlarda kaybeden analar... 


Dünyayı yeniden doğuracak annelere…

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

**"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"**

 **"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"** İki gün önce sabaha karşı Aksa Enerji işçileri güne işten atıldıklarını öğrenerek başladı. Ama nasıl bir atılma? SGK kayıtlarına kod 46 ile – yani “hırsızlık” suçlamasıyla.  Evet, patron bu işçileri hırsızlıkla suçladı. Üstelik bu işçiler bir yıl kadar önce kendi gelecekleri için, düşük ücretlerine ve güvencesiz çalışma koşullarına karşı direnmişlerdi.  Rize, Trabzon ve Giresun’daki enerji emekçileri, patronun kurduğu sahte sendikal duvarları yıkarak kendi sendikalarını, Bağımsız Enerji İşçileri Sendikası’nı kurmuş; örgütlenmiş; greve çıkmışlardı.  O grev sayesinde şirket ücretlerde düzenlemeye gitmek zorunda kalmış, iş güvenliğinde bazı geri adımlar atmıştı. Ama sınıf mücadelesi öyle bir şeydir ki patronlar hiçbir şeyi unutmaz, hele hele kaybettiklerini asla affetmezler.  O grev, o kazanım, o birlik duygusu Kazancı Holding’in kalbinde bir ukte gibi kalmış olacak ki, bir yıl sonra intikam soğuk bir sabah...
Devamı

**“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”**

 **“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”** Bir adam… Adını vermeyeceğim. Çünkü onun adı bir kişi değil, bir zihniyet. Bir kadına bağırıyor. Yetmiyor, yüzüne tokat atıyor sertçe, bir tehdit gibi. Topluluğun ortasında. Ve en acısı? Bu kişi kendini sosyalist olarak tanımlıyor. Bütün mücadele alanlarında öne çıkıyor. Eşitlik nutukları atan, sokakta pankart taşıyan biri. Ama evde, ya da sokakta, bir kadının sesini bastırmak için sesini yükselten biri. Bize bu mu kaldı yoldaşlar? Marksist olmak, bir metin ezberlemek değil; Özgürlükçü olmak demektir. Ve en ağır tutsaklık zinciri, kadının her gün maruz kaldığı görünmez prangalardır. Kadınları ezen sistem sadece kapitalizm değil; Onu doğuran ve besleyen ataerkil tahakkümün ta kendisidir. Bir erkek, ister sağcı ister solcu olsun; kadına şiddet uyguladığında egemenin suretini taşır. Sen hangi bildiriyi imzalamışsın, hangi yürüyüşe katılmışsın, önemsizdir. Kadına tokat atan el, sınıf kardeşliğini de, eşitliği de, halkın onurunu da p...
Devamı

**"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"**

 **"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"** 41 işçi... Sadece rakam değil bu. Bir yıldan uzun süredir örgütlenme mücadelesi veren, alın terinin hakkını isteyen, hayatlarını bir elektrik direğinde, bir trafoda, bazen canları pahasına çalışarak geçiren 41 insan... Şimdi hepsi, bir kalemde Kod 46 ile fişlendi. Yani devletin resmi kaydında “ahlaksız”, “hırsız”, “yüz kızartıcı” ilan edildiler. Ve o insanlar… Ulaştıkları her kapıda “destek” istediler. Kimi sustu, kimi kafasını çevirdi. Ama bir kişi konuştu. AKP Rize İl Başkanı Yılmaz Katmer:  “Sizin için dua ederim.” Ey Katmer, O dua senin çocuklarının karnını doyuruyor mu? Dua ile mi girdin sen o koltuğa? Dua ile mi alınıyor elektrik faturası, dua ile mi ödüyorsun özel okul taksidini, araba kredini, market harcamanı? Ama işçiye gelince: “Ben dua ederim.” Bu ülkede artık yoksula dua, zengine vergi affı düşüyor. Bu ülkede artık işçiye sabır, patrona teşvik düşüyor. Rize’de ,Trabzon'da ,Artvin'de ,Giresun'da yaşananları herk...
Devamı