Seride 6. yazı . **"İklimle Gelen Yeni Denetim: İnsanlığı Nasıl Kontrol Ediyorlar?"**

 Seride 6. yazı .


**"İklimle Gelen Yeni Denetim: İnsanlığı Nasıl Kontrol Ediyorlar?"**


İklim krizi bahanesiyle hayata geçirilen bazı düzenlemeler, sadece çevreyi değil; insanı, toplumu ve özgürlüğü de denetim altına almayı hedefliyor. Sermaye, iklimi bahane ederek gözetim toplumunu pekiştiriyor.


15 Dakikalık Şehirler, Karbon Karnesi


Kentleri 15 dakikalık bölgelere ayıran yeni şehircilik projeleri, bir yandan ulaşılabilirlik iddiası taşısa da, bir yandan bireyin hareketini sınırlayan, takip eden dijital altyapılar inşa ediyor.


 Karbon karnesi ile insanların yaşam biçimleri puanlanıyor, alışkanlıkları denetleniyor.


Dijital Gözetim: Çevre İçin mi, Denetim İçin mi?


Akıllı sayaçlar, dijital kimlikler, karbon cüzdanları... Tüm bu teknolojiler doğayı izlemekten çok bireyi takip ediyor. Tüketimin değil, tüketicinin izlenmesi yeni bir kontrol rejimi doğuruyor.


Karbon salımı yüksek araçlarla yapılan seyahatlerin sınırlandırılması, uçuşların azaltılması gibi önlemler “çevre adına” sunuluyor. Ancak bu sınırlandırmalar, lüks tüketime dokunmazken, emekçinin hareketliliğini sınırlıyor. 


Parası olan karbon kredisiyle uçmaya devam ederken, halk yerinden kıpırdayamaz hale getiriliyor.


Panoptikon’dan Eko-Panoptikon’a


Jeremy Bentham’ın Panoptikon modeli artık dijitalleşti. İklim politikaları, bireyleri “iyi vatandaş” ya da “fazla tüketen” olarak ayrıştıran yeni bir toplumsal denetim sistemi haline geliyor. 


Marx’ın öngördüğü meta fetişizmi artık birey davranışlarına uzanmış durumda.


Sonuç: Hava Temiz Ama Özgürlük Kirli


Gerçek çevrecilik, gözetim değil dayanışma; denetim değil toplumsal denetimdir. İklim krizi adı altında inşa edilen dijital kafese karşı doğayı da özgürlüğü de birlikte savunmak gerekir.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

**"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"**

 **"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"** İki gün önce sabaha karşı Aksa Enerji işçileri güne işten atıldıklarını öğrenerek başladı. Ama nasıl bir atılma? SGK kayıtlarına kod 46 ile – yani “hırsızlık” suçlamasıyla.  Evet, patron bu işçileri hırsızlıkla suçladı. Üstelik bu işçiler bir yıl kadar önce kendi gelecekleri için, düşük ücretlerine ve güvencesiz çalışma koşullarına karşı direnmişlerdi.  Rize, Trabzon ve Giresun’daki enerji emekçileri, patronun kurduğu sahte sendikal duvarları yıkarak kendi sendikalarını, Bağımsız Enerji İşçileri Sendikası’nı kurmuş; örgütlenmiş; greve çıkmışlardı.  O grev sayesinde şirket ücretlerde düzenlemeye gitmek zorunda kalmış, iş güvenliğinde bazı geri adımlar atmıştı. Ama sınıf mücadelesi öyle bir şeydir ki patronlar hiçbir şeyi unutmaz, hele hele kaybettiklerini asla affetmezler.  O grev, o kazanım, o birlik duygusu Kazancı Holding’in kalbinde bir ukte gibi kalmış olacak ki, bir yıl sonra intikam soğuk bir sabah...
Devamı

**“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”**

 **“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”** Bir adam… Adını vermeyeceğim. Çünkü onun adı bir kişi değil, bir zihniyet. Bir kadına bağırıyor. Yetmiyor, yüzüne tokat atıyor sertçe, bir tehdit gibi. Topluluğun ortasında. Ve en acısı? Bu kişi kendini sosyalist olarak tanımlıyor. Bütün mücadele alanlarında öne çıkıyor. Eşitlik nutukları atan, sokakta pankart taşıyan biri. Ama evde, ya da sokakta, bir kadının sesini bastırmak için sesini yükselten biri. Bize bu mu kaldı yoldaşlar? Marksist olmak, bir metin ezberlemek değil; Özgürlükçü olmak demektir. Ve en ağır tutsaklık zinciri, kadının her gün maruz kaldığı görünmez prangalardır. Kadınları ezen sistem sadece kapitalizm değil; Onu doğuran ve besleyen ataerkil tahakkümün ta kendisidir. Bir erkek, ister sağcı ister solcu olsun; kadına şiddet uyguladığında egemenin suretini taşır. Sen hangi bildiriyi imzalamışsın, hangi yürüyüşe katılmışsın, önemsizdir. Kadına tokat atan el, sınıf kardeşliğini de, eşitliği de, halkın onurunu da p...
Devamı

**"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"**

 **"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"** 41 işçi... Sadece rakam değil bu. Bir yıldan uzun süredir örgütlenme mücadelesi veren, alın terinin hakkını isteyen, hayatlarını bir elektrik direğinde, bir trafoda, bazen canları pahasına çalışarak geçiren 41 insan... Şimdi hepsi, bir kalemde Kod 46 ile fişlendi. Yani devletin resmi kaydında “ahlaksız”, “hırsız”, “yüz kızartıcı” ilan edildiler. Ve o insanlar… Ulaştıkları her kapıda “destek” istediler. Kimi sustu, kimi kafasını çevirdi. Ama bir kişi konuştu. AKP Rize İl Başkanı Yılmaz Katmer:  “Sizin için dua ederim.” Ey Katmer, O dua senin çocuklarının karnını doyuruyor mu? Dua ile mi girdin sen o koltuğa? Dua ile mi alınıyor elektrik faturası, dua ile mi ödüyorsun özel okul taksidini, araba kredini, market harcamanı? Ama işçiye gelince: “Ben dua ederim.” Bu ülkede artık yoksula dua, zengine vergi affı düşüyor. Bu ülkede artık işçiye sabır, patrona teşvik düşüyor. Rize’de ,Trabzon'da ,Artvin'de ,Giresun'da yaşananları herk...
Devamı