**“Bir Mayıs Daha Geliyor”**

 **“Bir Mayıs Daha Geliyor”**


Yarın 1 Mayıs.

Ve yine işçiler değil, patronlar izinli.


Alanlar, anayasa kitapçığında halka ait yazıyor ama, pratikte barikata çevrilmiş. Güneş bile gölgelik arıyor bu kadar çelik arasında.


Ama biz biliyoruz: Tarih tankla değil, ellerin,beynin nasırıyla yazılır. Ve nasır, hâlâ işçinin elinde,alnında parlıyor.


Üretim biçimleri değişti. Eskiden çekiçle dövülürdü çelik, şimdi kod yazılıyor  ama terleyen yine aynı: emekçi, işçi, yoksul çiftçi. 


Bir farkla: şimdi emekçinin adı "freelancer", emeği “esnek”, geleceği ise “bulut”ta. Ama kölelik hâlâ dipdiri.


Kapitalizmde üretim araçları değiştiriyor; ama sömürünün adını değil, zalimliğini değil.


Bir zamanlar çekiçle örs arasında dövülürdü demir,

Şimdi o örsler yerini algoritmalara bıraktı.

Kodlar yazıyor şimdi çarkları döndürenler,

Ama terleyen yine işçi, Yalnızca parmak ucu değil, ruhu da yanan.


Bir yanda Amazon depolarında tuvalete bile gidemeyen işçi, Öte yanda Türkiye’de motokuryelerin cenazesi, Üstüne "yoğunluk" yazılıyor kargo fişine.


Ve biz hâlâ soruyoruz: Kim için bu üretim? Kim için bu ölüm?


Bir yanda akıllı makineler, Öte yanda kalbini bile sigortasız taşıyan insanlar.


"Verimlilik" diyorlar adına, Ama kime ne veriyor bu verim? Açlık büyürken her hesapta, Güvencesizlik bir virüs gibi bulaşıyor işten eve, evden sokağa.


Türkiye’de motokurye ölümleri sıradanlaştı. Kuryeler değil, kargolar sağ salim ulaşıyor.  Tarlada çalışan kadının sırtı kambur, ama şirketlerin grafiği dimdik.

İşçi evine ekmek götüremezken, şirketler, bankalar yıllık karlarını açkklıyor yine gururla. 


Yargı mı? Adaleti terazisinden değil, holding logosundan tanıyor.


Sendika mı? Bir kısmı patronun şubesi, bir kısmı devletin memuru.


Ama yine de yürünüyor… Sokakta, üniversitede, atölyede. Ve o yürüyüşler, bu toprakların yeni vicdanıdır.


1 Mayıs yalnızca bir gün değil; bir ısrardır.İnadına yaşamak, İnadına sormak: "Bu düzen, bunca insana rağmen nasıl hâlâ ayakta?"


Marks hâlâ doğru söylüyor: Tüm dünyanın işçileri birleşirse, patronların haritası kalmaz geriye.


Yarın tekrar bir Mayıs daha geliyor. Ama biz geçmiyoruz. Çünkü biz hâlâ buradayız…Omuz verenlerde, Soran çocukta, Sokağa çıkan kadınlarda,

Ve yarını bugünden kurmaya ant içmiş yoldaşlarda.


Ve unutulmasın: Bu memlekette hâlâ umut üretenler var. Çünkü hâlâ nasırlarımızla konuşuyoruz.


Yaşasın dünya işçilerinin birlik dayanışma ve mücadele günü 1 Mayıs.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

**"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"**

 **"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"** İki gün önce sabaha karşı Aksa Enerji işçileri güne işten atıldıklarını öğrenerek başladı. Ama nasıl bir atılma? SGK kayıtlarına kod 46 ile – yani “hırsızlık” suçlamasıyla.  Evet, patron bu işçileri hırsızlıkla suçladı. Üstelik bu işçiler bir yıl kadar önce kendi gelecekleri için, düşük ücretlerine ve güvencesiz çalışma koşullarına karşı direnmişlerdi.  Rize, Trabzon ve Giresun’daki enerji emekçileri, patronun kurduğu sahte sendikal duvarları yıkarak kendi sendikalarını, Bağımsız Enerji İşçileri Sendikası’nı kurmuş; örgütlenmiş; greve çıkmışlardı.  O grev sayesinde şirket ücretlerde düzenlemeye gitmek zorunda kalmış, iş güvenliğinde bazı geri adımlar atmıştı. Ama sınıf mücadelesi öyle bir şeydir ki patronlar hiçbir şeyi unutmaz, hele hele kaybettiklerini asla affetmezler.  O grev, o kazanım, o birlik duygusu Kazancı Holding’in kalbinde bir ukte gibi kalmış olacak ki, bir yıl sonra intikam soğuk bir sabah...
Devamı

**“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”**

 **“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”** Bir adam… Adını vermeyeceğim. Çünkü onun adı bir kişi değil, bir zihniyet. Bir kadına bağırıyor. Yetmiyor, yüzüne tokat atıyor sertçe, bir tehdit gibi. Topluluğun ortasında. Ve en acısı? Bu kişi kendini sosyalist olarak tanımlıyor. Bütün mücadele alanlarında öne çıkıyor. Eşitlik nutukları atan, sokakta pankart taşıyan biri. Ama evde, ya da sokakta, bir kadının sesini bastırmak için sesini yükselten biri. Bize bu mu kaldı yoldaşlar? Marksist olmak, bir metin ezberlemek değil; Özgürlükçü olmak demektir. Ve en ağır tutsaklık zinciri, kadının her gün maruz kaldığı görünmez prangalardır. Kadınları ezen sistem sadece kapitalizm değil; Onu doğuran ve besleyen ataerkil tahakkümün ta kendisidir. Bir erkek, ister sağcı ister solcu olsun; kadına şiddet uyguladığında egemenin suretini taşır. Sen hangi bildiriyi imzalamışsın, hangi yürüyüşe katılmışsın, önemsizdir. Kadına tokat atan el, sınıf kardeşliğini de, eşitliği de, halkın onurunu da p...
Devamı

**"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"**

 **"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"** 41 işçi... Sadece rakam değil bu. Bir yıldan uzun süredir örgütlenme mücadelesi veren, alın terinin hakkını isteyen, hayatlarını bir elektrik direğinde, bir trafoda, bazen canları pahasına çalışarak geçiren 41 insan... Şimdi hepsi, bir kalemde Kod 46 ile fişlendi. Yani devletin resmi kaydında “ahlaksız”, “hırsız”, “yüz kızartıcı” ilan edildiler. Ve o insanlar… Ulaştıkları her kapıda “destek” istediler. Kimi sustu, kimi kafasını çevirdi. Ama bir kişi konuştu. AKP Rize İl Başkanı Yılmaz Katmer:  “Sizin için dua ederim.” Ey Katmer, O dua senin çocuklarının karnını doyuruyor mu? Dua ile mi girdin sen o koltuğa? Dua ile mi alınıyor elektrik faturası, dua ile mi ödüyorsun özel okul taksidini, araba kredini, market harcamanı? Ama işçiye gelince: “Ben dua ederim.” Bu ülkede artık yoksula dua, zengine vergi affı düşüyor. Bu ülkede artık işçiye sabır, patrona teşvik düşüyor. Rize’de ,Trabzon'da ,Artvin'de ,Giresun'da yaşananları herk...
Devamı