** "Çalınan Hayatlar ve Tecno-Feodalizm: Kapitalizmin Nihai Felaketi" **

 ** "Çalınan Hayatlar ve Tecno-Feodalizm: Kapitalizmin Nihai Felaketi" **


Düşünün ki bir dünyada yaşıyoruz, servetin ezici çoğunluğu küçücük bir azınlığın elinde. Gökyüzüne yükselen plazalarda, göl manzaralı malikânelerde, israfın ve gösterişin mabedinde hüküm sürenler; diğer yanda ise açlık sınırında, borç içinde kıvranan milyonlar... 


Evet, bu yeni değil. Ama şimdi yaşadığımız şey, Marx’ın zamanındaki kapitalizmden bile daha vahşi: Adı tecno-feodalizm.


Sermaye artık sadece üretim araçlarını değil, insanın hayatını, emeğini, nefesini dahi kontrol ediyor. 


Kredi kartları, bankalar, tüketici kredileri… İnsanlar kendi geleceklerini ipotek ettirerek bugünü yaşıyorlar. Ellerinde kalan son şeyler de icra yoluyla alınıyor.


 Kapitalizm artık yalnızca üretimden değil, borçlandırma ve finansal manipülasyon üzerinden de artı-değer sömürüyor.


Bu düzen, adaletin ve hukukun yalnızca mülk sahiplerini koruduğu bir yapıya dönüştü. Düşünceye tahammülsüzlük, hukuku silah olarak kullanma, muhalefeti ezme… 


Bunların hepsi burjuvazinin çıkarlarını koruma içgüdüsünden başka bir şey değil. Ama kendi burjuvazisi ile de kavgalı duruma düşmüş sınıf içi kavgalsrının da olduğu bir sistem. 


Kapitalizm, artık kendisini reformlarla ayakta tutamayacak kadar çürüdü.


Bir yanda asgari ücretin açlık sınırının altında bırakıldığı, kira fiyatlarının maaşlarla yarıştığı bir sistem… Ortalama gelir 40 bin, ortalama kira 20 bin.


 İnsanlar nasıl yaşayacak? Yanıt basit: Yaşamayacaklar! Onlar için ömür, sermayenin çarklarını döndürmek için hızla tükenen bir tüketim nesnesi. Yaşam artık bir hak değil, satın alınabilir bir ayrıcalık. 


Kadınlar, bu sömürü düzeninde iki kat eziliyor: Hem ekonomik hem de toplumsal olarak. Üretim süreçlerinde en ucuz iş gücü olarak kullanılıyor, ev içi emekleri görünmez kılınıyor ve en temel hakları bile sürekli tehdit altında tutuluyor. 


Kapitalizm, patriarka ile ittifak halinde; çünkü kadın emeğinin ücretsiz olması, sistemin devamlılığı için hayati.


Bu düzen sürdürülemez. Artık en temel gıda ürünlerine erişimin lüks olduğu bir ülkede yaşıyoruz. Gıda üretiminde söz sahibi olan bir coğrafyanın insanları aç kalıyorsa, bunun adı sınıfsal kıyımdır.


 Barınma krizi, borç kıskacı, emeğin değersizleşmesi… Bunların hiçbiri kader değil, kapitalist üretim ilişkilerinin kaçınılmaz sonuçlarıdır.


Marx’ın dediği gibi: "Kapitalizm, mezar kazıcılarını kendi içinde yetiştirir." İşçi sınıfı ve emekçiler bu düzenin sürdürülemez olduğunu her geçen gün daha net görüyor. 


Ya hakça bölüşüm için mücadele edecek, ya da karanlığa teslim olacaklar. Ama tarih, direnenlerin kazandığını çok kez gösterdi.


Direnmekten daha çok mücadele etmek. Hemde hep birlikte. 


Kurtuluş yok tek başına, ya hep beraber ya hiçbşrimiz!

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

**"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"**

 **"Hırsız Kim? Kod 46 ve Sınıf Kavgasının Gerçek Faili"** İki gün önce sabaha karşı Aksa Enerji işçileri güne işten atıldıklarını öğrenerek başladı. Ama nasıl bir atılma? SGK kayıtlarına kod 46 ile – yani “hırsızlık” suçlamasıyla.  Evet, patron bu işçileri hırsızlıkla suçladı. Üstelik bu işçiler bir yıl kadar önce kendi gelecekleri için, düşük ücretlerine ve güvencesiz çalışma koşullarına karşı direnmişlerdi.  Rize, Trabzon ve Giresun’daki enerji emekçileri, patronun kurduğu sahte sendikal duvarları yıkarak kendi sendikalarını, Bağımsız Enerji İşçileri Sendikası’nı kurmuş; örgütlenmiş; greve çıkmışlardı.  O grev sayesinde şirket ücretlerde düzenlemeye gitmek zorunda kalmış, iş güvenliğinde bazı geri adımlar atmıştı. Ama sınıf mücadelesi öyle bir şeydir ki patronlar hiçbir şeyi unutmaz, hele hele kaybettiklerini asla affetmezler.  O grev, o kazanım, o birlik duygusu Kazancı Holding’in kalbinde bir ukte gibi kalmış olacak ki, bir yıl sonra intikam soğuk bir sabah...
Devamı

**“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”**

 **“Sol Yumruk, Sağ Elin Şiddetini Temize Çekemez!”** Bir adam… Adını vermeyeceğim. Çünkü onun adı bir kişi değil, bir zihniyet. Bir kadına bağırıyor. Yetmiyor, yüzüne tokat atıyor sertçe, bir tehdit gibi. Topluluğun ortasında. Ve en acısı? Bu kişi kendini sosyalist olarak tanımlıyor. Bütün mücadele alanlarında öne çıkıyor. Eşitlik nutukları atan, sokakta pankart taşıyan biri. Ama evde, ya da sokakta, bir kadının sesini bastırmak için sesini yükselten biri. Bize bu mu kaldı yoldaşlar? Marksist olmak, bir metin ezberlemek değil; Özgürlükçü olmak demektir. Ve en ağır tutsaklık zinciri, kadının her gün maruz kaldığı görünmez prangalardır. Kadınları ezen sistem sadece kapitalizm değil; Onu doğuran ve besleyen ataerkil tahakkümün ta kendisidir. Bir erkek, ister sağcı ister solcu olsun; kadına şiddet uyguladığında egemenin suretini taşır. Sen hangi bildiriyi imzalamışsın, hangi yürüyüşe katılmışsın, önemsizdir. Kadına tokat atan el, sınıf kardeşliğini de, eşitliği de, halkın onurunu da p...
Devamı

**"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"**

 **"Dua Karnını Doyuruyor mu, Katmer?"** 41 işçi... Sadece rakam değil bu. Bir yıldan uzun süredir örgütlenme mücadelesi veren, alın terinin hakkını isteyen, hayatlarını bir elektrik direğinde, bir trafoda, bazen canları pahasına çalışarak geçiren 41 insan... Şimdi hepsi, bir kalemde Kod 46 ile fişlendi. Yani devletin resmi kaydında “ahlaksız”, “hırsız”, “yüz kızartıcı” ilan edildiler. Ve o insanlar… Ulaştıkları her kapıda “destek” istediler. Kimi sustu, kimi kafasını çevirdi. Ama bir kişi konuştu. AKP Rize İl Başkanı Yılmaz Katmer:  “Sizin için dua ederim.” Ey Katmer, O dua senin çocuklarının karnını doyuruyor mu? Dua ile mi girdin sen o koltuğa? Dua ile mi alınıyor elektrik faturası, dua ile mi ödüyorsun özel okul taksidini, araba kredini, market harcamanı? Ama işçiye gelince: “Ben dua ederim.” Bu ülkede artık yoksula dua, zengine vergi affı düşüyor. Bu ülkede artık işçiye sabır, patrona teşvik düşüyor. Rize’de ,Trabzon'da ,Artvin'de ,Giresun'da yaşananları herk...
Devamı