**'Kör Pencerenin Ardında Sen"**

 **'Kör Pencerenin Ardında Sen"**

Demir kapı, her gece ağır bir yorgunlukla kapanıyor üzerime. Gıcırtısı, içimde sensiz yankılanıyor.

Ranzamın demiri soğuk, yastığım biriktirdiğim rüyalarla dolu.

Yalnızlığım, ah o yalnızlığım… Düşlerimin gölgesi gibi hep yanımda.

Kör pencerenin ardında seni düşünüyorum, hasretini içime çekiyorum.

Uzaklarda bir yer var, biliyorum.

Toprağı yağmurla kokan, rüzgârı buğday tarlalarında dolanan,

derenin şavkıyla ışıldayan bir yer…

Sen oradasın belki de.

Gece tam da senin gözlerin gibi, siyah ve derin.

Güneş doğuyor içine, ışığı parmaklıkların ardından süzülüp

yorgun düşüyor yüreğime.

Bir haber bekliyor yırtık bir mektubun kenarında.

Kokun sızıyor kalbime…

O an, yalnızlık hafifliyor, çaresizlik dağılıyor,

hasret biraz olsun dinleniyor göğsümde.

O an, demir kapılar açılıyor, zincirler çözülüyor,

kör pencerenin ardında sen beliriyorsun.

Fırlayıp kalkıyorum ranzamdan.

Bir sigara yakıyorum, içine sinmiş karanfil kokusu yayılıyor taş duvarlara.

Gözlerimi kapatıyorum, hayalimde yollarında yürüyorum.

Derenin şırıltısını duyuyorum,

akşam serininde yankılanan köpek havlamalarını.

Ve seni… Bahar gibi, rüzgâr gibi, özgürlük gibi.

Sana anlatmadığım şeyler var sevgilim…

Özlem, buranın en uzun gecesi.

Umudun adı ise hâlâ senin gözlerin.

Ne diyor Ahmet Arif ; hasretinden prangalar eskittim..